Jasne słońce już zaszło.

1. Jasne słońce już zaszło, ; Twarz ziemi pociemniała, ; Światło dnia zmieniło się w noc, ; Przyniosło odpoczynek zmęczonym. ; ; 2. Wszystkie zwierzęta idą odpocząć, ; Do snu wyznaczonego przez Boga, ; Ale ja, Panie, idę do mojego łóżka, ; Jakbym szedł do mojej żałobnej trumny. ; ; 3. Chociaż jestem teraz silny i świeży, ; Ale nie zostawiam sobie więcej dni, ; Myślę, że każdy dzień jest ostatni, ; Ta noc może potrzebować trumny. ; ; 4. Kiedy oddaję moje ciało do łóżka, ; Zamykam moje życie między deskami, ; Długi sen może przeniknąć moje oczy, ; Pianie koguta może przynieść mój koniec. ; ; 5. Rozważmy więc, mój drogi Boże, ; Abym nie musiał Cię ukrywać, ; Abym mógł mówić śmielej, ; Gdy będę musiał stanąć przed Tobą. 6. Każdego dnia padam przed Twoim obliczem, ; Ale Ty stałeś się moim poręczycielem u swego ojca, ; Nawet jeśli mnie zabijesz, zawsze ufam Tobie, ; Biegnę do Twojej świętej krwi, gdy jestem spragniony. ; ; 7. Od wschodu do zachodu słońca, ; ufałem Tobie przez wiele lat zmęczenia. ; Ale wybacz mi, bo lituję się nad Tobą z całego serca, ; Z powodu łez nie ma snu w moich oczach. ; ; 8. Kładę się do łóżka szlochając, ; Zraszam łóżko łzami, ; Jeśli zachowasz mnie na swoje jutro, ; Nie obrócę go na Twoją nieprawość. ; ; 9. Nie nazywaj mnie, Panie, nieprzygotowanym, ; Zaprowadź mnie najpierw do miejsca ulgi, ; Abym mógł osiągnąć niebiański cel, ; Wyślij mnie w moją drogę.