Słaba gałąź zgina się ku ziemi

1. Gałąź jest słaba, ugina się ku ziemi, ; Jeśli płaczę, ona umiera daleko. ; Nawet wtedy, tylko to przychodzi mi na myśl, ; Już nie usiądziesz mi na kolanach, moja różo. ; ; 2. Czemu szyją mi lniane spodnie, ; Jeśli piszą moje nazwisko jako żołnierza. ; Jeśli mnie skaleczą, to uleczy moją ranę, ; Jeśli umrę, pochowają mnie w tym. ; ; 3. Piję dobre wino, ile dusza zapragnie, ; Z goryczą sięgam do kieszeni. ; Nie ma w niej ani banknotu, ani grosza, ; A jednak carska żona jest pełna.