Siedziba okręgu Abaúj-Torna

Reprezentacyjny pałac barokowy, położony we wschodniej ścianie głównego placu, w bezpośrednim sąsiedztwie katedry św. Elżbiety, został zbudowany na terenie utworzonym przez połączenie kilku średniowiecznych działek przez komitat Abaúj, a właściwie przez lorda Lőrinca Orczy w 1779 roku, według planów wiedeńskiego architekta Jánosa Langera. Obecną formę uzyskał po przebudowie w latach 1887-89, zaprojektowanej przez koszyckiego architekta Bélę Gerstera. Główna fasada domu o symetrii osiowej, zbudowanego w zamkniętym rzędzie, ma siedem osi. Balkon sali na pierwszym piętrze rozciąga się nad główną bramą, która otwiera się pośrodku, również podkreśloną lekkim ryzalitem. Tympanon wieńczący ryzalit przedstawia wyrzeźbiony w kamieniu tzw. zjednoczony herb komitatu Abaúj-Torna. Dwa sąsiednie powiaty były zarządzane z Koszyc przez długi czas, de facto, aż w 1881 roku najmniejszy powiat królestwa, Torna, został prawnie przyłączony do powiatu Aba (Újvár). Skrzydła dziedzińca budynku, a także jego wschodnia część, wychodząca na ulicę Orlia, otaczają długi, prostokątny, typowy dla Koszyc dziedziniec, wzdłuż którego biegnie dwukondygnacyjny, ogrodzony kutą żelazną balustradą „okrągły pomost”. W sali na piętrze można zobaczyć fresk przedstawiający herby miast powiatu. To pomieszczenie jest niestety godne uwagi, ponieważ podczas II wojny światowej samozwańczy lewicowi przywódcy Czechosłowacji, która została odrodzona w następstwie postępującej Armii Czerwonej, przyjęli tu 5 kwietnia 1945 r. tzw. Koszycki Program Rządowy. Jego istotą było odtworzenie państwa czechosłowackiego, które upadło w 1938 r., co chcieli wesprzeć, nazywając ludność węgierską i niemiecką winnymi zbiorowo, pozbawiając ich obywatelstwa i praw, całkowicie deportując i konfiskując ich majątek. Na pamiątkę tego „chwalebnego czynu” budynek przez jakiś czas nazywano również Domem Koszyckiego Programu Rządowego, ale pamiątkowa tablica na fasadzie nadal ogłasza ten dzień. Pięknie odrestaurowany budynek jest muzeum od lat 70. XX wieku. Początkowo znajdowała się w nim stała wystawa ruchu robotniczego. Dziś działa tu Wschodniosłowacka Galeria Sztuki, a jej zbiory i wystawy pochodzą głównie z tej części kraju. Przez pewien czas galeria nosiła imię słynnego koszyckiego malarza, Gyuli Jakoby'ego.