Jeno Serényi

* Igló, 5 września 1884 – † Doberdo, 15 lipca 1915 / prawnik, taternik, historyk sportu ; ; Ukończył gimnazjum pijarów w Budapeszcie w 1902 roku, następnie z osobą trzecią (w towarzystwie Lajosa K. Horna i Jenő Madarasa) przeszedł grzbiet Karpat z Orşovy do Máramarossziget. Przebyli około 1000 km pieszo, furmanką, a czasami pociągiem. Od 1904 roku jego celem stały się Tatry. W latach 1906–1915 uchodził za jednego z najlepszych taterników. Ukończył prawo na Uniwersytecie w Budapeszcie w 1906 roku. ; Już w czasach studenckich wędrował po Tatrach Wysokich, a później po Alpach. Uczestniczył w kilku pierwszych zimowych wejściach. Od 1908 roku redagował dział „Śnieg” w „National Sport”, ale pisał również wiele artykułów, w tym o historii sportu, do innych węgierskich czasopism specjalistycznych. Był jednym z założycieli czasopisma „Turistaság és Alpinizmus”. W 1912 roku redagował tom „A sísport příkladíky készékő”. Był głównym współautorem przewodnika dla wspinaczy skałkowych w okolicach Budapesztu. Był jednym z założycieli Węgierskiego Klubu Narciarskiego i Węgierskiego Związku Narciarskiego. Zgłosił się na ochotnika do wojny i zginął śmiercią bohatera w stopniu porucznika rezerwy. Jego szczątki przewieziono do Budapesztu dopiero w 1929 roku i pochowano na cmentarzu Farkasrét. Jego imię nosi jeden ze szczytów górskich w Tatrach Wysokich (Wieża Serényi).