Aleksander Varga

* Hetény, 6 listopada 1942 – archiwista, historyk ; ; Ukończył szkołę podstawową w rodzinnej wsi (1955), a gimnazjum w Komáromie (1959). Od 1959 roku studiował najpierw w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Nitrze, a następnie na Uniwersytecie Komeńskiego w Bratysławie, gdzie uzyskał dyplom z historii i archiwistyki (1966), a doktorat z nauk humanistycznych w 1975 roku. W latach 1968–1970 był sekretarzem KB Csemadok, a następnie jej wykładowcą. W latach 1971–1989 pracował w Centralnym Archiwum Państwowym w Bratysławie. Od grudnia 1989 do czerwca 1990 roku był wicepremierem rządu Republiki Słowackiej. Od 1 lipca 1990 do 1993 roku był ponownie pracownikiem Państwowego Archiwum Centralnego, od 1994 roku archiwistą Csemadok OT, a od 1995 do 2005 roku sekretarzem słowackim Rady Powierniczej Fundacji Publicznej Illyés. Jako student aktywnie działał w węgierskich organizacjach młodzieżowych na Słowacji. W 1968 roku był jednym z założycieli Węgierskiego Stowarzyszenia Młodzieży (MISZ). Od 1978 do 1989 roku był członkiem Komitetu Ochrony Praw Mniejszości Węgierskiej w Czechosłowacji. W 1991 roku założył krótkotrwałe Narodowe Centrum Dokumentacji. Pisze również artykuły publicystyczne, publikując je głównie w „Vienna Journal”. Jako historyk zajmował się przede wszystkim historią techniki na Węgrzech w XIX wieku, początkami telefonii na Węgrzech oraz historią rozwoju węgierskich ruchów młodzieżowych w górach. W 1993 roku był redaktorem zbioru danych, dokumentów i opracowań zatytułowanego „Węgrzy na Słowacji”. Obecnie mieszka w Bratysławie.