Aleksander Szelepcsényi

* Pozsonypüspöki, 15 maja 1945 – / lokalny historyk, technik komputerowy ; ; W marcu 1947 roku, w awanturniczych okolicznościach, opuścił Czechosłowację z rodziną, przekraczając lód Dunaju i znalazł nowy dom w Rajce. Później przeprowadził się z rodzicami do Rákoskertu i ukończył tam szkołę podstawową w latach 1951–1959. W latach 1959–1963 studiował w Szkole Technicznej Telekomunikacji Puskás Tivadar, a po ukończeniu studiów pracował przez 23 lata w Katedrze Lamp Elektronowych i Półprzewodników BME jako technik, a następnie jako kierownik laboratorium technologii półprzewodników i próżni. W 1984 roku uzyskał wyższy stopień naukowy w dziedzinie informatyki. Po 1990 roku był wspólnikiem technicznym, a następnie dyrektorem technicznym Systrend Számítástechnikai Kft. aż do przejścia na emeryturę w 2005 roku. W tym czasie jego zainteresowania zwróciły się w stronę lokalnej historii. Nie stracił kontaktu z biskupem Pozsony i jego krewnymi i znajomymi, którzy pozostali tutaj nawet po jego przymusowym wyjeździe. Z jego inicjatywy ufundowano nagrodę „Za zachowanie Węgrów z Pozsony”, przyznawaną osobom pracującym na rzecz dobra osady. ; ; Jego główne prace: ; Historia Rákoskertu, 2005, ; Historia rodziny Szelepcsényi 1598–2009, 2009, ; Biskup Pozsony, taki, jaki żyje w moich wspomnieniach, 2010, ; Nasz kościół, kościół macierzysty św. Mikołaja z Pozsony (również w języku słowackim), 2012, ; Cmentarz biskupa Pozsony i Szúnyogdi, 2014.