Sandor Ensel Reso

* Magyarsók, 25 października 1787 – † Peszt, 29 maja 1860 / prawnik, sędzia adwokacki, pisarz specjalista, językoznawca ; ; Rozpoczął naukę w szkole średniej w Komárom, kontynuował ją w Losonc, Bratysława i ukończył kolegium ref. w Debreczynie. Ukończył trzy lata teologii, ostatecznie wybierając karierę prawnika. W 1812 roku nauczał w Szeghalom, a następnie w kwietniu 1815 roku został zaprzysiężony jako królewski notariusz adwokacki. Od 1816 roku mieszkał w Peszcie. Na zebraniach powiatowych zwracał na siebie uwagę doskonałymi przemówieniami i dokładną znajomością prawa. Był jednym z założycieli kasy oszczędnościowej w Peszcie. Pełnił również funkcję radnego i strażnika w Kościele reformowanym. Na posiedzeniach Węgierskiej Akademii Nauk organizowano czytania z jego zbiorów w sanskrycie, języku żydowskim i języku cygańskim. Regularnie publikował artykuły językoznawcze, z zakresu historii Kościoła i prawa w ówczesnych gazetach. Wiele jego prac przetrwało w rękopisach. Zajmował się w nich początkami Izmaelitów, Saracenów i Cyganów, węgierskim rzemiosłem i handlem w okresie Arpadów, sanskrytem, pismem huńskim i żydowskim. Opracował słownik języka cygańskiego. Jego syn, Sándor Réső Ensel Jr. (Pest, 1 lutego 1833 – Budapeszt, 24 lutego 1899) był prawnikiem, pisarzem zajmującym się prawem, archeologią i historią sztuki.