Sandor Janko

* Vasvár, 28 lutego 1866 – † Vönöck, 14 maja 1923 / inżynier leśnictwa, geodeta, nauczyciel akademicki ; ; Ukończył liceum w Sopron w 1886. Otrzymał dyplom Akademii Selmecbánya w 1890. W latach 1890–1906 pełnił funkcję w różnych urzędach leśnych, później w Ministerstwie Rolnictwa. W latach 1906–1918 był nauczycielem, a następnie kierownikiem wydziału leśnictwa i geodezji Kolegium Selmecbánya. W 1919 roku przyczynił się również do przeniesienia Kolegium do Sopron, a w latach 1920–1922 pełnił również funkcję rektora tej instytucji. Pozostawił po sobie znaczącą twórczość literacką. Między innymi był autorem pierwszego dzieła fotogrametrycznego w języku węgierskim. Jego prace były publikowane głównie w felietonach Erdészeti Lapok, Kadaszteri Közlöny i Köztelek. Swoją teorię błędów siatki trójkątnej opublikował w „Österreichische Zeitschrift für Vermessungswesen”. Jego główne prace to: Fotogrametria, 1917; Sprzęt transportowy dla leśnictwa, cz. I, 1920; Geodezja leśna, cz. I–II, cz. II, 1921 i 1922.