Samu Zorkóczy

* Radvány, 9 listopada 1869 – † Budapeszt, 25 kwietnia 1934 / inżynier hutnik, wybitna osobowość węgierskiego przemysłu żelaznego i stalowego; ; Ukończył naukę w szkole średniej w Bratysławie. Dyplom otrzymał w 1890 roku w Akademii Górniczej i Leśnej w Selmecbánya, gdzie był asystentem nauczyciela u Vilmosa Sóltza (®Svedlér). Od 1894 roku był inżynierem w Rimamurány-Salgótarjáni Vasmű Rt., w 1904 roku jej głównym inżynierem, od 1905 roku dyrektorem zakładu Ózd, od 1910 roku centralnym dyrektorem technicznym zarządu generalnego w Budapeszcie, od 1927 roku jej dyrektorem technicznym. Walcownia zimna Borsodnádasd, uważana za jedną z najnowocześniejszych w swoich czasach, jest jego dziełem. Przypisuje mu się założenie lub rozbudowę wielu szkół fabrycznych, szpitali i instytucji kulturalnych, a także budowę osiedli mieszkaniowych i wspieranie spółdzielni budowlanych pracowników fabrycznych korzystnymi pożyczkami, co było wówczas inicjatywą unikalną na Węgrzech. Był honorowym i trzykrotnie wybieranym prezesem Narodowego Węgierskiego Stowarzyszenia Górniczego i Hutniczego. W 1936 roku Stowarzyszenie ustanowiło na jego cześć Medal Pamiątkowy Zorkóczy Samu, którym nagradza swoich godnych członków. Był prezesem Węgierskiego Stowarzyszenia Testerów Materiałów i wiceprezesem Izby Inżynierów w Budapeszcie. Miasto Ózd nadało mu tytuł honorowego obywatela. ; ; Jego główne prace: ; W kwestii bezpośredniej produkcji żelaza (Dokumenty górnicze i hutnicze), 1891, ; A fóltvas (ibid.), 1892, Acélgyári berendezésés Némérkenban (ibid.), 1903, ; W sprawie podniesienia Królewskiej Węgierskiej Wyższej Szkoły Górniczej i Leśnej do rangi uniwersytetu (ibid.), 1931.