Samuel Weber

* Poprad, 26 marca 1835 – † Szepesbéla, 18 maja 1908 / pastor luterański, lokalny historyk, ; badacz Tatr ; ; Jego ojciec był burmistrzem Popradu, jego młodszy brat Rudolf Weber był pisarzem etnograficznym i historycznym. Ukończył szkołę średnią w liceum w Keszmárku. Studiował teologię w Preszowie i Jenie. W międzyczasie był przez dwa lata nauczycielem hrabiego Albina Csákyego, a następnie Szepesbéla wybrał go na swojego pastora. Uczestniczył w zakładaniu Węgierskiego Towarzystwa Karpackiego, był członkiem komitetu od 1873 r., a w latach 1895–1903 członkiem komitetu centralnego i kierownikiem działu botanicznego muzeum. ; Był wybitnym znawcą Tatr Wysokich i starał się popularyzować góry zarówno ustnie, jak i pisemnie. Szczyt Webera (2524 m n.p.m.) w Tatrach, nad Zielonym Jeziorem, został nazwany jego imieniem. Miał decydujące zasługi w utworzeniu uzdrowiska Barlangliget142. Jeden z najwybitniejszych badaczy historycznych regionu Spisza. Dogłębny badacz przeszłości powiatu, miast i Tatr. Wybitny komentator onomastyki, historii eksploracji, górnictwa i mitologii Tatr, rejestrator i przetwarzacz danych historyczno-kulturowych. Dużo publikował, kilka jego artykułów ukazało się w gazetach i rocznikach MKE, napisał około tysiąca krótkich artykułów. W swoim 24-tomowym dziele zatytułowanym Monarchia austro-węgierska w piśmie i obrazach otrzymał Order Koronacyjny Cesarstwa za opis regionu Spisza i Górnych Węgier. W swoich artykułach i referatach zajmował się historią górnictwa w Tatrach, przeszłością niektórych osad, jaskinią wapienną w Barlangliget oraz upamiętnianiem XIX wieku. działał pod nr. ; ; Jego główne dzieła: ; Bergbau w Tatrach, 1879, ; Zipser Geschichts- und Zeitbilder, 1880,; Beschreibung der Szepes-Bélaer Trofstein-Höhle sammt einige Ausflügen in der östlichen Tatra und im Pieninen-Gebiete, 1883,; Geschichte der Stadt Béla, 1892, Geschichte der Stadt Leibitz, 1896, ; Ehrenhalle verdienstvoller Zipser des XIX. ; Rok 1901.