Samu Roth

* Ménhárd, 18 grudnia 1851 – † Lewocza, 17 listopada 1889 / nauczyciel, taternik, badacz Tatr; ; Jego ojciec był rzeźnikiem. Ukończył szkołę podstawową w swojej rodzinnej wsi, a następnie w 1871 roku ukończył pobliskie Liceum Ewangelickie w Késmárku. W 1874 roku uzyskał tytuł nauczyciela historii naturalnej i doktora nauk humanistycznych na Uniwersytecie w Budapeszcie. Od października 1874 roku był nauczycielem w Wyższej Szkole Średniej w Lewoczy, a od 1887 roku jej dyrektorem. Uczył nauk przyrodniczych w duchu nowoczesnym, napisał blisko 20 podręczników. Często wybierał się na tatrzańskie wędrówki ze swoimi uczniami. Prowadził badania geologiczne, glacjologiczne, speleologiczne i limnologiczne w Tatrach. Ma wielkie zasługi w założeniu Muzeum Karpackiego w Popradzie. Opublikował wiele artykułów w Journal of Natural Sciences, Journal of Geology i rocznikach Węgierskiej Akademii Nauk (na temat turystyki w Tatrach, świstaków, koziorożców alpejskich, kosodrzewiny, szczudeł stepowych, lodowców Tatr Wysokich, kozic górskich, swojej podróży po północnej części Gór Preszowsko-Tokajskich itp.). Zbadał w sumie 17 jaskiń w Tatrach, ale odwiedził również kilka jaskiń w Górach Gömörsko-Szepesi. W jednej jaskini znalazł szczątki pieczonych kości niedźwiedzia jaskiniowego i kawałki węgla drzewnego, co, jak przypuszczał, wskazywało na obecność tu ludzi epoki lodowcowej („potopowej”). ; Jednak to twierdzenie zostało zakwestionowane przez ekspertów, a trzyosobowa komisja badawcza stwierdziła nawet, że ; jaskinia, o której mowa, nie mogła być miejscem zamieszkania prehistorycznych ludzi. Był aktywnym członkiem, a w latach 1884–1889 pełnił funkcję prezesa MKE. Jego przyjaciele i wielbiciele chcieli nazwać jego imieniem jeden ze szczytów Tatr, ale ten plan się nie powiódł.