Zabójca-kochanek-samobójca (Gyula Szabó kocha Jolána Horváta)

Gyula Szabó kocha Jolán Horvát, ; Ale jego matka nie pozwala mu się z nią ożenić. ; -- Zaczekaj, Jolán, co zrobimy, ; Jeśli twoja matka nie pozwala mu się z nią ożenić. ; ; Gyula Szabó spotkał Jolánkę na ulicy pewnej niedzieli popołudnia. ; – Chodź, Jolán, na spacer do lasu, ; Zobaczysz, będziemy zbierać kwiaty. ; ; Kiedy dojdą do lasu, ; Ale nie po to, by zbierać kwiaty. ; – Ale żebyście nie należeli do siebie nawzajem, ; Tutaj umrzemy, oboje za siebie. ; ; Wtedy Jolán uklękła przed nim, ; Poprosił Gyulę, aby go jeszcze nie zabijał. ; Ale morderca nie posłuchał jego słów, ; Rzucił ją na ziemię, nastąpił jej na szyję. ; ; Pociął jej ręce tam i z powrotem, ; Odciął jej także głowę od szyi. ; Wyciął jej serce brzytwą, ; Tak odprowadził biedaczkę na tamten świat. ; ; W roku tysiąc osiemset dziewięćdziesiątym ósmym, ; Dziewięć małych dziewczynek ubranych na biało. ; Zawiązały im na głowach wieńce żałobne, ; Tak odprowadziły Jolán na cmentarz.