Porzucony kochanek, który popełnił samobójstwo (Co stało się z wioską w powiecie Hont)
Piosenka
Co się stało z wioską w hrabstwie Hont, ; Ferenc Bíró z córką o imieniu Margit, ; Ferenc Bíró, jego córka o imieniu Margit, ; Chiny nie mają sobie równych w pierwszej dekadzie. ; ; Margit kislán zwabiała go wiele razy, ; Ale najbardziej zachęcał go Kis Imre. ; – Nie bój się Margit, moja miłości, moja miłości, ; Następnej jesieni weźmiemy ślub. ; ; Ale Imre miał na myśli inną dziewczynkę, ; Wysłał wiadomość do Cserepów, ; Że pewnego dnia do nich pójdzie, ; Aby poślubić Zsuzsi Cserép. ; ; Wyjechał w sobotę wieczorem, ; Zsuzsi Cserép już czaiła się przy bramie. ; Powiedział kilka słów i kilka pocałunków, ; Przywitał Kis Imre przy stole. ; ; – Teraz moi synowie, idźcie do księdza, ; Zapiszcie wasze imiona w księdze. ; Bo jeśli sędzia Margit o tym wie, ; Ona przeklnie moją córkę na zawsze. ; ; Zegar wybił pierwszą po północy, ; Sędzia Margit udała się do małej studni. ; Och, usłyszała smutne wieści przy małej studni, ; Ledwo mogła wrócić do domu drogą. ; ; Nie mogła się doczekać, żeby nalać sobie dzbanka, ; Imre pospieszył do ich domu. ; Nawet nie wszedł, tylko zapukał do bramy: ; – Ty podstępny banito, wyjdź na słowo. ; ; I mały Imre wyszedł do bramy, ; Sędzia Margit powiedziała te słowa: ; – Czy to prawda, Imre, że ożeniłeś się ponownie? ; Czy sprawiłeś tak wielki smutek mojemu sercu? ; Złamałeś mi serce, moją duszę, *) ; Pochowałeś mnie na zawsze. ; ; – Moja droga różo, podaj mi rękę, ; Pozwól, że życzę ci szczęśliwego życia. ; Przez trzy lata i trzydzieści sześć miesięcy, ; Przytul moje dziecko do stóp swego żałobnego łóżka. ; ; Zegar wybił drugą po północy, ; Sędzia Margit wyruszyła w wielką podróż. ; Nie przyjęła nawet pozdrowień od innych, ; Poszła do domu i powiesiła się. ; ; Dziewczęta, dziewczęta, uczcie się ode mnie, ; Nie zatrzymujcie kochanka o prawdziwym sercu. ; Oto kochałam Imrego z prawdziwego serca, ; Mój kochanek zabrał mnie do grobu po raz ostatni. ; ; Dziewczęta, dziewczęta, ubierzcie mnie na biało, ; Zaprowadźcie mnie na cmentarz. ; Nie wiążcie wieńca na moim grobie, ; Niech tylko zadzwoni dzwon, smutny.