Rezso Renyi

* Szklenófürdő, 4 grudnia 1827 – † Bratysława, 23 lutego 1899 / historyk literatury i sztuki, prawnik; ; Ukończył liceum w Körmöcbányi i Ostrzyhomiu. Przez trzy lata był uczniem księdza katolickiego w Ostrzyhomiu, a następnie studiował prawo w Temesvárze i Győrze. Brał udział w wojnie o niepodległość 1848/49, był oficerem w garnizonie Komárom. Później był kilkakrotnie prześladowany przez władze, ponieważ podejrzewano go o pośredniczenie między emigracją a krajowymi kołami opozycyjnymi. Od 1865 roku był naczelnym sędzią i prezesem sądu miasta Ostrzyhomia. Od 1867 roku praktykował prawo w Ostrzyhomiu, a następnie od 1889 roku w Bratysławie. Przez kilka lat był prezesem koła Toldy w Bratysławie. Jego prace z zakresu historii literatury i sztuki były publikowane w czasopismach współczesnych i niezależnych. ; ; Jego główne dzieła: ; Wyjaśnienie przepisów ksiąg wieczystych, 1862; Petrarka jako patriota, uczony i poeta, 1875; Pozycja Hrotsuithy między tajemnicami a dramatem rozwiniętym, 1876; Kolekcja obrazów i rycin prymasa Ostrzyhomia, 1879; Petrarka i Sándor Kisfaludy, 1880; Poezja Włoch w średniowieczu, 1887.