Rezso Csikos

* Udvard, 5 lutego 1930 r. † Veszprém, 2 października 1999 r. / inżynier chemik, ekonomista, honorowy profesor nadzwyczajny ; ; Ukończył Państwową Wyższą Szkołę Ekonomiczną w Pápie w 1950 r. W 1954 r. uzyskał dyplom Uniwersytetu Przemysłu Chemicznego w Veszprém, a w 1962 r. Uniwersytetu Ekonomicznego im. Marksa Karola w Budapeszcie. W 1964 r. uzyskał tytuł doktora nauk technicznych w Veszprém. W 1985 r. został kandydatem nauk chemicznych. W latach 1954–1959 był kierownikiem zakładu, a w latach 1959–1962 kierownikiem działu produkcji w Przedsiębiorstwie Przemysłu Naftowego w Almásfüzitő. W latach 1962–1969 był zastępcą dyrektora, a od 1969 do 1991 roku dyrektorem Węgierskiego Instytutu Eksperymentalnego Ropy Naftowej i Gazu Ziemnego w Veszprém. Przeszedł na emeryturę po 1991 roku. Od 1984 roku jest profesorem nadzwyczajnym na Uniwersytecie w Veszprém. Członek Węgierskiego Stowarzyszenia Chemików od 1965 roku, Amerykańskiego Towarzystwa Chemicznego od 1971 roku oraz Komitetu Ochrony Środowiska VEAB od 1971 roku. Od 1972 roku aż do jego rozwiązania był upoważnionym przedstawicielem Centrum Koordynacji Monomerów VÁB KMST. Członek Komitetu Chemii Technicznej Węgierskiej Akademii Nauk od 1972 r., członek Komitetu Roboczego ds. Nafty i Petrochemii Węgierskiej Akademii Nauk w latach 1982-1986, członek Komitetu Roboczego ds. Nafty i Petrochemii Węgierskiej Akademii Nauk od 1985 r., członek kierownictwa Wydziału Nafty i Petrochemii Węgierskiej Akademii Nauk od 1986 r. Członek rady redakcyjnej Hungarian Journal of Industrial Chemistry w 1978 r. W 1981 r., częściowo z jego inicjatywy, powstało wspólne stowarzyszenie gospodarcze Balatonfüred-Csopak Tája Tsz i MÁFKI. Jego obszar badawczy: chemiczne wykorzystanie ropy naftowej i gazu ziemnego, nowoczesne przetwarzanie i wykorzystanie pozostałości olejów mineralnych do produkcji pochodnych chemicznych, rozwój nowych rozwiązań technologicznych. Na emeryturze zajmował się energetycznym wykorzystaniem olejów roślinnych (oleju rzepakowego) i potencjalnym wykorzystaniem czerwonego szlamu. ; ; Jego główne prace: ; Blown Bitumen (współautor), 1965, ; Petroleum Paraffins (współautor), 1973, ; Paraffin Products. Developments in Petroleum Science (współautor), 1982.