Samuel Revai, Rosenberg

* Sebeskellemes, 13 kwietnia 1833 – † Budapeszt, 13 listopada 1908. księgarz, wydawca, założyciel Instytutu Literackiego Braci Révai Rt. ; ; Po ukończeniu szkoły podstawowej pracował jako praktykant w warsztacie introligatorskim od 1846 roku. Kontynuował naukę zawodu w Peszcie, Nagyszombat i Wiedniu. W tym czasie zdobył szeroką wiedzę i doświadczenie oraz opanował samodzielnie kilka języków obcych. W 1856 roku osiedlił się w Preszowie jako introligator. W 1859 roku kupił największą lokalną księgarnię, którą w 1834 roku założył József Benczúr. Następnie ożenił się i przyjął do domu osieroconego młodszego brata, Leó Révai, a także finansował jego studia za granicą. W 1869 roku przeniósł swoją księgarnię do Pesztu, w 1880 roku rozbudował ją o dział wydawniczy, a następnie, wraz z młodszym bratem Leo, przekształcił całą firmę w spółkę akcyjną pod nazwą Instytut Literacki Braci Révai w 1895 roku. Firmę wkrótce przejęli jego synowie: János Mór Révai i Ödön Révai, którzy przynieśli jej ogólnokrajową sławę. Przypisuje mu się założenie węgierskiej księgarni zawodowej i założenie Krajowego Stowarzyszenia Węgierskich Księgarzy. Jednym z największych przedsięwzięć firmy było wydanie 22 tomów Wielkiej Encyklopedii Révai. Jego główne dzieła: O narodowej twórczości literackiej i księgarstwie węgierskim, 1887; Warunki opieki społecznej, 1901.