Rany Trianon

Vága, być może 14 marca 1939 r.;; Szentmihályi Szabó Péter:;; Rany Trianon;; Czas opatrzył rany Trianon;; ale krew wciąż sączy się przez rany.; Obcy wlali się do kraju;; niektórzy przyszli z bronią, inni nieuzbrojeni.; Ci, którzy przyszli z bronią, zostali zabrani przez broń; tych, którzy przyszli nieuzbrojeni, przyjęliśmy; z schronieniem, ziemią, miłością; nie patrzyliśmy, kim byli ich matka lub ojciec.; Zapomnij, dobry Węgrze, lepiej będzie, jeśli zapomnisz; twoje ośnieżone góry, twoje drogie miasta -; nawet twoje imię zostało wymazane z nagrobków; w twoich kościołach wiara mówi innym językiem.; Jak rolnik, którego wyrzucono z rodzinnego domu; i pojawiają się rabusie i grabieżcy; Szybko zdejmują herb i krzyż, a Węgrowi podaje się żywność za pomocą kija, rolnik smutnym wzrokiem spogląda wstecz, klęka, całuje ziemię swoich przodków, potem już tylko ssie jej kurz, ugniata błoto, kilka starych pism i wyblakłych obrazów jest dziedzictwem. Czas opatrzył rany Trianon, ale krew nadal sączy się przez rany. Wkraczam na węgierską ziemię jako stary rolnik, i nigdy nie zapomnę jego świętych słów.