Magda Radnót, Rottenstein

* Vicsápapáti, 17 września 1911 – † Budapeszt, 3 lutego 1989 / lekarz, okulista, profesor uniwersytecki, członek Węgierskiej Akademii Nauk (1976) ; ; Ukończył studia na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu w Peczu, gdzie uzyskał dyplom w 1935 roku. Studiował okulistykę na Uniwersytecie Medycznym w Wiedniu. W latach 1935–1939 był stażystą w Klinice Okulistycznej w Peczu, a następnie adiunktem. Od 1939 roku był lekarzem naczelnym Państwowego Szpitala Okulistycznego w Budapeszcie, a w 1946 roku prywatnym profesorem patologii okulistycznej. W 1950 roku był profesorem w Klinice Okulistycznej w Szeged, a od 1952 roku w 1. Klinice Okulistycznej w Budapeszcie. Był sekretarzem generalnym Węgierskiego Towarzystwa Okulistycznego, a od 1970 roku jego prezesem. Został wybrany członkiem Nowojorskiej Akademii Nauk i Akademii Nauk Przyrodniczych Leopoldina. Był członkiem Międzynarodowej i Europejskiej Rady Okulistycznej, a w latach 1972-1976 pełnił funkcję prezesa tej ostatniej. Został wybrany do kierownictwa kilku węgierskich i zagranicznych towarzystw medycznych, uhonorowany członkostwem korespondencyjnym i honorowym. Był redaktorem naczelnym czasopisma Szemszet i członkiem rad redakcyjnych kilku czasopism zagranicznych. Był redaktorem naczelnym-założycielem serii New Results in Ophthalmology. Jego zainteresowania naukowe obejmują relacje między światłem, okiem i układem neuroendokrynnym, choroby narządów łzowych, ale szczególnie jego pionierskie prace w dziedzinie patologii okulistycznej, histologii i ultrastruktury. Opublikował ponad 300 artykułów i 9 książek na te tematy. On był liderem walki z trachomą na Węgrzech. Otrzymał nagrodę Distinguished Doctor Award, medale pamiątkowe Markhota, Semmelweisa, Schuleka, Helmholtza, Chabreta, Vannasa oraz medal Braille'a. Węgierska Akademia Nauk wybrała go na członka korespondenta w 1961 r., a na członka zwyczajnego w 1976 r. Wiele jego prac przetłumaczono na język niemiecki, rosyjski i angielski. Jego córka Magdolna Antal (1945–) jest lekarzem i anestezjologiem. ; ; Główne prace: ; Patologia okulistyczna, 1951, ; Urazy oka, 1952, ; Trachoma, 1954, ; Neuroendokrynologiczne zaburzenia widzenia okulisty, 1961, ; Atlas chorób oczu 1-2., 1963, ; Atlas der Augenkrankheiten, 1964, Die ; Röntgendiagnostik der tränenableitenden Wege, 1966, ; Podstawy okulistyki (podręcznik uniwersytecki, z innymi), 1971, ; Badanie okulistyczne, 1976, ; Guzy oka (w: Clinical Oncology), 1977, Imre József Jr. (z Ágness Kenyeres), 1979, ; Diagnostyka jaskry pierwotnej otwartego kąta (w: Contemporary International Concepts Masson), 1980.