Pielgrzymka do Máriatölgyesen

W epoce feudalnej był to instrument karny służący do upokarzania, karania i znieważania skazanych, powszechnie używany przez różne władze karne na terenach zamieszkanych przez Niemców w naszym kraju od XIII wieku i od kodeksu Karola V z 1532 roku. Po 1786 roku dopuszczono go wyłącznie do karania kradzieży. Jego popularne nazwy lokalne to: słup hańby, słup hańby, kat, cégér, pelengér, pilinger, pillinger, perrenger, pölöngér. Uważano go również za symbol władzy karnej i do połowy XVIII wieku pillengér, wznoszony na rynku, przed salą wiejską lub obok młyna, był częścią wizerunku wsi i miast. – Był to prosty słup lub kamienna konstrukcja, do której skazany był przykuwany łańcuchem na pewien czas i w ten sposób narażony na ośmieszenie otoczenia, lub był bity na pręgierzu przez kata lub batem. – Kara pręgierzem mogła być karą główną lub wtórną. Jej celem było publiczne zwrócenie uwagi społeczeństwa na skazanego i jednocześnie zawstydzenie go. Konsekwencją umieszczenia na pręgierzu z pomocą kata była utrata honoru obywatelskiego, skazany zostawał pozbawiony praw obywatelskich, nie był już pełnoprawnym członkiem społeczeństwa, np. nie mógł być członkiem cechu. Uważano to za karę dodatkową, jeśli oprócz pręgierza stosowano kary cielesne lub okaleczenia, np. chłostę lub obcięcie ucha. Za Józefa II pręgierz musiał zostać usunięty, ale po jego śmierci był ponownie używany w wielu miejscach wraz z innymi upokarzającymi karami. Pozostałe lambrekiny zostały później zburzone ze względu na upiększenie miasta i ruch uliczny. Pozostało tylko kilka przykładów. ; Barokowy lambrekin w Máriatölgyes został wzniesiony w 1728 roku. Można go zobaczyć w parku przed zamkiem Illésházyak.