Pozostałości kaplicy św. Jakuba

Pozostałości dawnego pierwszego kościoła parafialnego wsi św. Wawrzyńca, osady satelickiej w północno-wschodniej części Bratysławy w średniowieczu, zostały odkryte w 1994 roku podczas realizacji projektu elektrycznego. Przeprowadzone tu badania archeologiczne pozwoliły na rozróżnienie czterech okresów budowy kościoła, a w okolicy odkryto również około 200 średniowiecznych grobów. ; Pierwsza faza, datowana na około 1100 rok, była okrągłym kościołem parafialnym zbudowanym z ciosanych kamieni z półkolistym prezbiterium. W XIII wieku, kiedy kilka metrów na północ od okrągłego kościoła zbudowano duży nowy kościół parafialny z trzema nawami poświęcony św. Wawrzyńcowi, stary budynek otrzymał funkcję kaplicy cmentarnej. W związku z tym wykopano pod spodem piwnicę, w której utworzono ossuarium. W drugiej połowie XIV wieku na tym samym miejscu zbudowano nową, gotycką kaplicę cmentarną, całkowicie zrywającą z pierwotnym planem założenia. Ta niewielka kaplica, wzmocniona ze wszystkich stron przyporami, z osią zwróconą na wschód, składała się z prostokątnej nawy i wielobocznego prezbiterium, którego przestrzeń przykrywał gotycki sklepienie. Wokół niej funkcjonował niezmieniony cmentarz. Ostatnia udokumentowana ingerencja architektoniczna miała miejsce w czasach nowożytnych, kiedy to wzmocniono kruszące się mury i przesklepiono nawę. ; Mała kaplica została zniszczona w tym samym czasie, gdy zamknięto cmentarz w 1774 roku. ; Pozostałości odkopanej kaplicy można zobaczyć we wschodniej części placu przed budynkiem targowym, zaglądając do szklanej i metalowej budowli ochronnej, na której oknach znajdują się rysunki rekonstrukcyjne i opisy w języku słowackim i angielskim.