Popiersie króla Władysława V

Historiografia zna Władysława V również jako Władysława Pogrobowca, ponieważ urodził się kilka miesięcy po śmierci swojego ojca, pierwszego króla Węgier z rodu Habsburgów, Alberta, w 1440 roku. Jego matka, królowa Elżbieta Luksemburska, uciekła w ciąży do miasta Komárom, zabierając ze sobą węgierską koronę, którą ukradła dla syna ze swoją pokojówką, Iloną Kottanner. Władysław został koronowany na króla jako niemowlę, chociaż został uznany za króla dopiero przez zakony węgierski i czeski w 1445 roku, po śmierci Władysława I, a János Hunyadi kontynuował rządy Węgier jako regent do 1453 roku. Ten dość wczesny awans i ciągłe komplikacje z Hunyadi i Cilleis, doprowadziły do wczesnego końca: Władysław zmarł w wieku siedemnastu lat. Oprócz faktu, że Erkel Ferenc ok. Władysław Hunyady stał się jedną z głównych postaci opery, był jedynym monarchą z rodu Habsburgów urodzonym na ziemi węgierskiej. ; ; Wszystko to wyjaśnia łaciński napis na cokole o wysokości ok. 90 cm: LADISLAVS / POSTVMVS / COMAROM 1440 - PRAGA 1457 / REX / HVNGARIAE / ET / BOHEMIAE. Nad cokołem i nieco większym od naturalnej wielkości brązowym popiersiem wznosi się prosta, kuta, żelazna konstrukcja łukowa, stylizowana na gotyckie okno, na którego najniższym łuku, nad głową, pośrodku, znajduje się złota replika węgierskiej korony królewskiej – symbolizująca niepewność władzy, jaka nastąpiła po krótkim panowaniu Władysława.