Popiersie Ferenca Nehéza

Popiersie Ferenca Nehéza zostało odsłonięte 22 listopada 2008 roku w ogrodzie kościoła katolickiego. ; Ferenc Nehéz (Dunamocs, 16 października 1912 - Los Angeles, 29 stycznia 1979) był pisarzem i dziennikarzem. Rozpoczął swoją karierę dziennikarską jako członek personelu, a następnie redaktor Komáromi Lapok. Na początku lat 40. pracował jako sekretarz generalny Stowarzyszenia Publicznej Kultury i Muzeum Jókai, następnie jako sekretarz centralny Słowacko-Węgierskiego Stowarzyszenia Kulturalnego. Jednocześnie zarządzał zbiorami muzealnymi w Komáromi. ; Po wojnie uciekł na Zachód i osiedlił się w Stanach Zjednoczonych w 1951 roku. Od 1966 roku był członkiem Akademii Árpád. ; W okresie międzywojennym jego artykuły ukazywały się w praskim węgierskim Hírlapie, Magyar Család i Magyar Minerva. Jego późniejsze teksty ukazywały się w gazetach emigracyjnych: Új Világ, Magyar Hírlap (Buenos Aires), Nemzetőr, Katolikus Magyaroks Vasárnapja, Krónika, Magyar Élet i Itt-Ott. Ukazywały się jego powieści i zbiory opowiadań. ; Jego główne dzieła: ; - Kis lak áll a nagy Duna menteb. Opowiadania, Unió Ny., Komárom, 1942; - Sorsok a viharban, Központi Sajtóválattal, Bp., 1943 (Új Élet nogenátár 314.) ; - A központi elmarad, Központi Sajtóválattal, Bp., 1943 (Új Élet nogenátár 329.) ; - Csak a nóta a miénk. Powieść, Węgierskie Towarzystwo Artystów Kultury, Bp., 1944 (Ciekawe powieści Latające dookoła świata) ; - Ne sírjál, Rozika! Powieść (Youngstown, 1962); - Kochajcie się (Los Angeles, 1966); - Bezdomny Rozmaryn. Historie (Los Angeles, 1968, 1971); - Csabagyöngye. Historie (Cleveland, 1970); - Złote Dió (Los Angeles, 1975); - Srebrna Łza. Powieść autobiograficzna (Los Angeles, 1977); - Dwa dzwony objęte... Opowiadania, wyd. Ágnes Szutor, Kráter, Pomáz, 2008; - Srebrna Łza, Kráter, Pomáz, 2010