Popiersie Andrása Khazára

András Cházár Jólészi urodził się w osadzie w 1754 roku. Jako wysoko wykwalifikowany prawnik i, między innymi, twórca oświaty głuchoniemych na Węgrzech (1802, Narodowy Królewski Instytut Głuchoniemych, Vác), dzięki swojej pracy na rzecz narodu węgierskiego i ubogich, zajął miejsce wśród największych. Pod koniec życia, z powodu swojej twardej postawy (trzykrotnie sprzeciwił się panowaniu cesarza Józefa II), został zaniedbany, a potomność niemal o nim zapomniała. Zgodnie z jego testamentem został pochowany w grobowcu zbudowanym w Grulyavár w Jólészi. Należy pamiętać, że Grulyavár był w rzeczywistości letnią rezydencją i plantacją ziemniaków, ponieważ był pierwszym znanym plantatorem ziemniaków w komitacie Gömör, które rozdawał potrzebującym w czasie głodu. Wdzięczna potomność urządziła izbę pamięci w odrestaurowanym domu jego urodzenia, a przed domem stoi jego popiersie. Jego imię nosi ulica w Budapeszcie, Rozsnyó, Vác i Jólész. Większa część domu służy miejscowym wiernym jako pięknie udekorowany kościół katolicki. Nagrobek przed domem jego urodzenia, dzieło rzeźbiarza Béli Hliváka, został wzniesiony w 1999 roku. Jego popiersie zostało zamówione przez Stowarzyszenie Obywatelskie im. Jólésza Cházára Andrása oraz Stowarzyszenie Osób Niesłyszących i Niepełnosprawnych im. Fáy Károly i zostało odsłonięte 27 września 2008 roku, przy wsparciu Ministerstwa Edukacji i Kultury oraz Gminy Budapeszt i Jólész. ; ; Życie: ; András Cházár (Jólész, 5 czerwca 1745 – Rozsnyó, 28 stycznia 1816): prawnik, sędzia, urzędnik powiatowy, pisarz prawny, obrońca uciśnionych i niepełnosprawnych, entuzjastyczny inicjator utworzenia pierwszej węgierskiej instytucji edukacji specjalnej (Dom Edukacji Głuchych w Vác, 1802). Autor licznych opublikowanych i nieopublikowanych prac prawniczych (po łacinie i niemiecku).