Grób poległych żołnierzy w bitwie pod Szélakną

Węgierska wojna o niepodległość, która wybuchła jesienią 1848 roku, po początkowych sukcesach, znalazła się w niebezpiecznej sytuacji z powodu rozwijającego się ataku austriackiego. Tak zwany Korpus Górnego Dunaju, który był główną armią armii węgierskiej i stacjonował w regionie Komárom, otrzymał rozkaz od naczelnego dowództwa, aby wymaszerować do Zacisza. Ponieważ centrum kraju wpadło już wówczas w ręce imperialistów, dowódca Artúr Görgei planował to osiągnąć poprzez górnicze miasta górskie. Tutaj mógł również uzupełnić planowane zapasy sprzętu wojskowego i zrekrutować nowych rekrutów do swojej armii. Pułkownik Richard Guyon, dowódca dywizji Korpusu Górnego Dunaju, który dowodził jednym z korpusów, wyruszył do Selmecbányi w połowie stycznia 1849 roku i utworzył swoją linię obronną w Szélakná na południe od niej. 21 stycznia jego pozycje zostały zaatakowane przez armię cesarską dowodzoną przez generała porucznika Antona Csoricha, w wyniku czego Guyon został zmuszony do odwrotu do Selmecbánya. Następnego dnia obrońcy próbowali odbić Szélakná, ale bezskutecznie. Bohaterowie polegli obrońcy w bitwach między Pjerg (później znaną jako Hegybánya) a Szélakná zostali pochowani we wspólnej mogile na cmentarzu Hegybánya. W zachodniej części cmentarza, wyraźnie widocznej z drogi, znajduje się grób obrońców w miejscu ograniczonym niskim, kutym żelaznym ogrodzeniem. Klasycznie zaprojektowany obelisk, wyrzeźbiony z czerwonego marmuru, składa się ze schodkowego cokołu, centralnej części w kształcie kolumny i obelisku w kształcie ściętej piramidy na szczycie. Tekst wyryty złotymi literami na południowej stronie centralnego bloku upamiętnia bohaterskich żołnierzy, którzy zginęli „w bitwie pod Pjerg-Szélakna” i zostali tu pochowani.