Pomnik I wojny światowej z flagą węgierską w Diószeg

Po tym, jak większość terenów zamieszkałych przez Węgrów, zaanektowanych po I wojnie światowej, powróciła do Węgier w 1938 roku, a następnie przystąpiła do II wojny światowej po stronie Niemiec, wkrótce weszło prawo zobowiązujące osady do wznoszenia pomników I wojny światowej. Ponieważ po ponownej aneksji silnie propagowano również pomniki flag narodowych, w wielu miejscach połączono te dwa elementy i wzniesiono pomniki flag narodowych z czasów II wojny światowej. W tym okresie Berecz otrzymał od Gyuli Diószega zlecenie na stworzenie monumentalnego pomnika. Pomnik, odsłonięty w listopadzie 1942 roku, znacznie różni się od poprzednich: w centrum dominuje postać żołnierza z Marcony, trzymającego granat w ręku, z lwem symbolizującym siłę i bohaterstwo oraz umierającym żołnierzem po obu stronach; Gyula Berecz (20 października 1894–7 października 1951) z Komárom stworzył kilka pomników wojennych, choć znamy go głównie z pomnika Jókaia przed Muzeum Dunaju w Komárom, odsłoniętego w 1937 roku. Podczas czechosłowacko-węgierskiej wymiany ludności po II wojnie światowej również on został zmuszony do przeniesienia się na Węgry, gdzie zmarł w wieku 57 lat. Oprócz publicznego pomnika II wojny światowej w Diószeg, pomniki z warsztatu Gyuli Berecza można zobaczyć w czterech osadach w regionie Csallóköz – Keszegfalva, Megyercs, Nemesócsa i Udvard. ; Według ówczesnych doniesień prasowych, uroczystości odsłonięcia pomników w osadach położonych na słowacko-węgierskiej granicy językowej otoczone były szczególną uwagą i odbywały się w obecności wysoko postawionych delegacji państwowych. Uroczystość odsłonięcia pomnika flagi narodowej w Diószegu odbyła się w obecności m.in. arcyksięcia Józefa. „…Na inaugurację arcyksiążę królewski Józef udał się do Galánty pociągiem Danube Express, gdzie powitał go lord Károly Thuróczy. Przyjmując prośbę dowódcy stacji, udał się następnie do Diószeg, gdzie podniesiono flagę. Po uroczystej mszy rozpoczęło się odsłonięcie pomnika. Po serdecznym powitaniu znamienitych gości, Sándor Vitéz Somorjay, proboszcz Diószeg, zaprosił arcyksięcia królewskiego do wygłoszenia przemówienia inauguracyjnego pomnika. W swoim pełnym namysłu i entuzjazmu przemówieniu arcyksiążę uczcił bohatera I wojny światowej: węgierskiego żołnierza. Następnie, wraz z relikwią, którą przekazał kanonik Károly Subik, prałat Egeru, wychwalał wielkie znaczenie flagi narodowej. Flaga narodowa została podniesiona na maszt podczas odśpiewania hymnu, a całun opadł z pomnika. Po tym, jak arcyksiążę królewski złożył wieniec pod pomnikiem, sędzia wiejski Imre Bondor przejął ich ochronę na zawsze. Podniosłe przemówienie dziekana Galanty, dr. Lengyelfalussyego Józsefa Letochy, kilka recytacji i pieśni oraz złożenie wieńców „zakończyło podnoszącą na duchu ceremonię odśpiewaniem Kazania” (Érsekújvár i jego region, 14 listopada 1942 r.).