Pomnik I wojny światowej w Alsószecse
Statua, pomnik, tablica pamiątkowa
Na początku XX wieku, spośród niemal wyłącznie węgierskich mieszkańców osady – według nazwisk na pomniku z czasów I wojny światowej – 19 oddało życie za węgierską ojczyznę. Po II wojnie światowej ponad połowa węgierskiej ludności Alsószecse (56 rodzin) została przesiedlona na Węgry. W 2011 roku 38 z 417 mieszkańców zadeklarowało się jako Węgrzy.
Napis/symbol:
NASI BOHATERSCY SYNOWIE! / Z BOLĄ SERCA, ZE SMUTNYMI ŁZAMI / PAMIĘTAMY O NICH / A JEŚLI NIE BĘDZIEMY... TEN JASNY KAMIEŃ / ZACHOWA ŚMIECH. / ANDRÁS CSEKEI / LAJOS CSEKEI / ISTVÁN GUTRAI / ISTVÁN KEMÉNY, / SYN SÁNDOR KÚCS BIRÓ / LÁSZLÓ PÓLYA / GYULA GÁL / SÁNDOR KEMÉNY SENIOR / ZSIGMOND KÁLNAI / SÁNDOR KÚCS / GYULA KEMÉNY / LAJOS ZSIDÓ / SÁNDOR KEMÉNY YOUNG / LAJOS HAJZER / GYULA KÁLNAI / JÁNOS ZSIDÓ / KÁROLY KÁLNAI / ÁRPÁD CSEKEI / WITAJ / PRZEZ WIDOWNIĘ W ALSÓSZECSE / 1935.
Numer inwentarzowy:
3432
Miejscowość:
Alsószecse
,
(a református templommal szemben)