Pomnik piłkarza Róberta Forró

Dyrekcja Klubu Sportowego Vágai (słow. Športový Klub Váhovce) ogłosiła w 2000 roku ankietę wśród miłośników sportu. Poprosiła kibiców wiejskiej drużyny o wrzucenie do urn umieszczonych we wsi nazwisk jedenastu najlepszych piłkarzy XX wieku w Wadze. Najwięcej głosów zdobył legendarny zawodnik w koszulce z numerem 10, Róbert Forró (napastnik). Pozostali, według kolejności oddanych głosów, to następujący zawodnicy: Jenő Horváth (pomocnik), Zoltán Lulovics (pomocnik), Jenő Hulák (napastnik), Igor Kamenár (napastnik), Gábor Czakó (napastnik), Imre Simkó (tył), Tamás Puskás (napastnik) i Károly Kiss (tył) z taką samą liczbą głosów, Péter Szabó (bramkarz), Miklós Recht (bramkarz). ; ; Róbert Forró (Vága, 20 grudnia 1953 - Bratysława, 15 marca 2000) ; ; Urodził się w Vádze, jako drugie dziecko prostych, zwyczajnych rodziców (ojciec Dániel Forró, matka Terézia Szabó). Od najmłodszych lat piłka nożna była dla niego wszystkim. W wieku 18 lat Róbert Forró – nazywany Roba – był już jedną z mocnych stron dorosłej drużyny. Przez prawie trzy dekady był osobowością definiującą drużynę, najlepszym strzelcem wszech czasów klubu. Kilka drużyn piłkarskich z ówczesnej najwyższej czechosłowackiej ligi (Zbrojovka Brno, Slovan Bratysława, Inter Bratysława, Spartak Trnava, Plastika Nitra) otaczało go, ponieważ chciałyby widzieć strzelca bramek w swojej drużynie. Był prawdziwym lokalnym patriotą, tak naprawdę chciał grać w piłkę nożną tylko w swojej rodzinnej wiosce. Dobrze się tu czuł, był tu szanowany i kochany. Był wzorem do naśladowania zarówno zawodowo, jak i osobiście. ; W trakcie swojej długiej i pełnej sukcesów kariery zawodowej w znacznym stopniu przyczynił się do pomyślnych występów drużyny piłkarskiej i podniesienia dobrego imienia wsi. Ku pamięci największej postaci futbolu Vága organizowany jest zazwyczaj Turniej Pamięci Forró Róberta. ; ; Z historii piłki nożnej Vágal; ; W 1935 roku nauczyciel János Holub był założycielem piłki nożnej w Vága. Pierwszy mecz odbył się w 1936 roku. W tym roku mogliśmy spotkać nazwiska następujących zawodników: Gyula Hulák, István Horváth, Zoltán Horváth, István Zsigó, Gyula Forró, László Zsúrek, István Virágh, István Farkas, József Mrva, János Lulovics i Ferenc Virágh. Zespół Vága różnił się od innych drużyn pod koniec lat 30. tym, że miał trenera i pełne wyposażenie. W 1949 roku zespół rozgrywał już mecze mistrzowskie. Nowy okres w Vága rozpoczął się w 1956 roku. Rozpoczęła się bardziej zorganizowana działalność. Do 1960 roku zespół grał w 3. lidze mistrzostw okręgowych. W latach 1961-62 zespół zdobył mistrzostwo, a z 3. ligi okręgowej awansował do 2. ligi. Po tym kibice sportowi Vága musieli czekać w sumie 9 lat, aby ich drużyna zdobyła mistrzostwo. W 1971 roku jedenastka Vága wywalczyła sobie drogę do 1. ligi 1. ligi. Od 1977 roku była w 1. lidze okręgowej 1. ligi 1. ligi A. W 1978 roku, pomimo debiutu, osiągnęła 3. miejsce. W 1980 roku drużyna grała w najwyższej jak dotąd lidze, mistrzostwach okręgowych. Od 1980 roku grali również w mistrzostwach okręgowych! Był to największy sukces w historii klubu. 1 marca 1974 roku dokonano pomiaru nowego boiska sportowego, a 14 maja 1977 roku uroczyście przekazano nowe boisko. W 80. rocznicę założenia Klubu Sportowego Vágai i 15. rocznicę śmierci największego piłkarza w historii Vágai, na podstawie wniosku złożonego samorządowi przez Róberta Farkasa 24 stycznia 2015 roku, miejskie boisko sportowe od 20 czerwca 2015 roku nosi nazwę Forró Róbert Sports Field.