Posąg Lajosa Pósy

Lajos Pósa (1850-1914) był pisarzem, dziennikarzem i redaktorem gazety urodzonym w Nemesradnót, małej wiosce w dolinie Balog, niedaleko Rimaszombat. Opublikował ponad pięćdziesiąt tomów wierszy dla dzieci i około 800 tekstów piosenek dla dzieci. Kilkaset z nich zostało opatrzonych muzyką przez znanych artystów, takich jak Pista Dankó czy Béla Bartók. Wraz z Elekiem Benedekiem założył pierwsze czasopismo literackie przeznaczone specjalnie dla dzieci, zatytułowane Az én újszagóm, które Pósa redagował przez długi czas. W chwili jego śmierci prawie nie było węgierskiego dziecka ani dorosłego, który nie znałby imienia wujka Lajosa. ; Dwadzieścia lat po jego śmierci, z inicjatywy reformowanego nauczyciela z Nemesradnót, Lajosa Bodona, rozpoczęto zbiórkę na rzecz wzniesienia pomnika Pósy. Węgrzy w Czechosłowacji, zwłaszcza intelektualiści, którzy obudzili się ze swojego odrętwienia po Trianon, działali jednomyślnie dla sprawy. Dzięki temu dzieło zostało odsłonięte przed ogromnym tłumem przed szkołą Radnót 1 lipca 1934 roku, w ramach święta narodowego. ; W okresie po II wojnie światowej, gdy wiele węgierskich i obywatelskich robót publicznych było zagrożonych, lokalni aktywiści CSEMADOK najpierw zabili je deskami jako środek ostrożności, a następnie rozebrali dla bezpieczeństwa i ukryli dzieło deskami pod jednymi z drewnianych schodów kościoła. Dopiero w 1964 roku powróciło na swoje pierwotne miejsce, ponownie w uroczystym otoczeniu. ; Naturalnej wielkości brązowe popiersie przedstawiające wielkiego gawędziarza w jego starości zostało wykonane przez budapeszteńskiego rzeźbiarza Ede Margó. Wysoce eklektyczny, rzeźbiony w kamieniu cokół posągu jest dziełem braci Ferenczy. ; Miejscowa społeczność regularnie składa wieńce pod pomnikiem w dniu urodzin Lajosa Pósy, które cieszą się wielkim szacunkiem Węgrów z Wyżyny.