Pomnik poświęcony bohaterskiej śmierci w czasie I wojny światowej

W przypadku Rimaszombat, dawnej siedziby komitatu Gömör, kwestia pomnika upamiętniającego bohaterów wojny światowej 1914-1918 stała się istotna po powrocie w 1938 roku, a intencja ta znalazła również wyraz w utworzeniu Komitetu Pomnika. Jenő Mátrai-Makovits (1896-1967), lokalny malarz i rzeźbiarz, stworzył szkice głównego placu swojego rodzinnego miasta, które odzyskało prawa komitatu. Na podstawie jego projektów gipsowych, które obecnie stanowią część kolekcji historii sztuki Muzeum Gömör-Kishonti w Rimaszombat, ostatecznie zrealizowano skromny, ozdobny pomnik z białych, marmurowych płyt, który stoi do dziś. Ciekawostką jest, że budowa opóźniła się o trzy lata, ponieważ kamienie trawertynowe przewieziono z Igló, które wówczas należało już do Słowacji, oraz z Szepesváralji do Rimaszombatu, który został niedawno przyłączony do Węgier. Pomnik bohaterów, upamiętniony nazwiskami 119 żołnierzy Rimaszombatu, został odsłonięty 10 listopada 1942 roku, w czwartą rocznicę zjednoczenia miasta z Węgrami, na ówczesnym placu Horthyego Miklósa w Rimaszombacie. ; Uroczystość odsłonięcia pomnika bohaterów można „zrekonstruować” na podstawie lokalnej regionalnej gazety społecznej „Gömör”. Według doniesień prasowych miasto, udekorowane flagami, najpierw oddało hołd w kościołach wyznań chrześcijańskich, w ramach nabożeństw o godzinie 9:00, a następnie od godziny 10:00 odbywało się uroczyste zgromadzenie w wielkiej sali ratusza. Uroczystość odsłonięcia Pomnika Bohaterów odbyła się o godzinie 12:30 na głównym placu miasta. W ramach uroczystego programu lokalny zespół Levente i skaut otworzył ceremonię wykonaniem pieśni „Wiara węgierska”, po czym pastorzy kościołów chrześcijańskich poświęcili pomnik. Uroczyste przemówienie inauguracyjne wygłosił Béla Lukács z Vitéz Kövecsesi, m. kir. radny tajnej rady, minister bez teki, honorowy obywatel Rimaszombat. Po hymnie odśpiewanym przez Rimaszombat Dalegylet, pomnik został przekazany w imieniu Komitetu Pamięci Bohaterów. Pomnik odebrał burmistrz László Éva w imieniu mieszkańców miasta. Po ceremonii złożenia wieńców pod nowo przekazanym pomnikiem bohaterów, Rimaszombat Hungarian Dalegylet zakończył uroczysty program odśpiewaniem Szózat. „Zegar wieżowy wybił wpół do drugiej, gdy ceremonia zakończyła się dźwiękami Deklaracji. Następnie wycofane formacje maszerowały w wspaniałej paradzie przed ministrem i dowódcą wojskowym. Podkowy brzęczały, a nogi żołnierzy, strażników finansowych, piechurów i zwiadowców podskakiwały z radości, radując serce i duszę. Dzisiejsi żołnierze oddali hołd wielkim bohaterom przeszłości w godny sposób. Po paradzie rozbrzmiały dzwony i przez pół godziny głosiły nieśmiertelność tych, którzy oddali życie za Ojczyznę” – głosiły ówczesne media 15 listopada bieżącego roku, doprawione duchem tamtych czasów. Pomnik wzniesiony przed kościołem rzymskokatolickim i odsłonięty z wielką pompą pierwotnie zawierał imię syna gubernatora, Istvána Horthyego z Nagybányi, który zginął w tragicznej katastrofie lotniczej, jako wyraz szacunku (i zgodnie z wymogiem rozporządzenia uchwalonego w 1942 roku). Nazwę usunięto z pomnika po 1945 roku. Zniknął również napis „ZA OJCZYZNĘ”, co również można przypisać zmianie ustroju Czechosłowacji. Podobnie zniknęły wieczne świece zdobiące kolumny z wizerunkami mieczy obosiecznych.