Piotr Rakos

* Koszyce, 14 lutego 1925 – † Praga, 15 sierpnia 2002 / historyk literatury, tłumacz literatury, nauczyciel akademicki ; ; Ukończył studia w rodzinnym mieście, uzyskując dyplom w 1943 roku. W latach 1944–1945 cierpiał w obozie koncentracyjnym, a w latach 1945–1950 ukończył studia na Uniwersytecie Karola w Pradze, gdzie specjalizował się w filozofii i historii. Od 1950 roku nauczał w seminarium duchownym Józsefa Blaskovicsa (Ímely), którego był rektorem w latach 1963–1991, najpierw jako docent, a następnie profesor zwyczajny. W 1989 roku uzyskał stopień naukowy doktora literatury. Jednocześnie był prezesem Międzynarodowego Węgierskiego Towarzystwa Filologicznego. Prowadził bogatą działalność dydaktyczną i badawczą, głównie w zakresie XIX i XX wieku. Zajmował się historią literatury węgierskiej XIX wieku oraz zagadnieniami czesko-węgierskich stosunków literackich i kulturalnych. Odegrał decydującą rolę w rozwoju studiów węgierskojęzycznych w Czechach. Uważał również za ważne popularyzowanie literatury i kultury węgierskiej w Czechach. Przetłumaczył na język czeski dzieła wielu węgierskich autorów i zazwyczaj pisał przedmowę lub posłowie, czyli pouczające i oceniające studium do tomów węgierskich autorów publikowanych w tłumaczeniu czeskim. Opracował czeskojęzyczny mini-leksykon wprowadzający pisarzy węgierskich (Slovník spisovatelů – Maďarsko, 1971), a także napisał podręcznik w języku czeskim o literaturze węgierskiej XX wieku. ; ; Jego główne prace: ; Tények és kérdőjelek, 1971, ; Az irodalom igazá, 1987, ; Prágai órjárat, 1995.