Pál Pongrác Sörös
Inne - inne
* Komárom, 24 sierpnia 1873 – † Győr, 5 stycznia 1919 / Benedyktyński nauczyciel, historyk, członek korespondent Węgierskiej Akademii Nauk. ; ; W 1890 roku został członkiem Zakonu św. Benedykta z Pannonhalmy, a w 1896 roku przyjął święcenia kapłańskie. W 1898 roku uzyskał certyfikat nauczyciela łaciny historycznej na Uniwersytecie w Budapeszcie. W 1899 roku prowadził badania archiwalne w Rzymie. Węgierska Akademia Nauk wybrała go na członka korespondenta w 1909 roku, a w 1916 roku został członkiem Akademii św. Stefana. W latach 1896–1899 był nauczycielem w Gimnazjum Papieskim, a od 1899 roku w Kolegium Nauczycielskim w Pannonhalmie. Był redaktorem publikacji Historia Zakonu św. Benedykta z Pannonhalmy (1912—1916). ; ; Jego główne dzieła: ; Życie Ferenca Forgácsa, 1896, ; Życie Antala Verancsicsa, 1898,; Baron Simon Forgách Ghimesi, 1899,; Historia opactwa Bakonybéli I-II., 1903-1904, ; Opactwa Benedyktynów w powiecie Komárom, 1905, ; Opactwo Benedyktynów w Pécsvárad, 1905, ; János Jerosini Brodarics, 1907,; Proces Remiga Franyó o zdradę stanu, 1910; Historia opactwa Tihany II., 1911, ; Znikające opactwa benedyktynów, 1912.