Paweł Mazalan
Inne - inne
* Igló, 29 maja 1891 – † Budapeszt, 3 grudnia 1959 / inżynier górnictwa, geofizyk, hydrogeolog ; ; Dyplom inżyniera górnictwa uzyskał w Akademii Górnictwa i Leśnictwa w Selmecbánya w 1913 roku. Po kilku miesiącach stażu w Nagybánya, jesienią 1913 roku dołączył do Biura Badań Górniczych w Kolozsvárze jako praktykant górniczy i brał udział w badaniach odkrytych wówczas złóż gazu ziemnego w Transylwanii, przeprowadzając pomiary wahadła skrętnego. Po zakończeniu I wojny światowej powierzono mu kierownictwo Oddziału Badawczego Górnictwa Wielkiej Równiny utworzonego w Debreczynie. W 1920 roku kierował wierceniami badawczymi w Budapeszcie podczas poszukiwań ropy naftowej wokół Nagykanizsy. W uznaniu jego zdolności i wybitnej wiedzy fachowej powierzono mu również nadzorowanie wierceń naftowych na Wyspach Morza Południowego jako „kierownik pola”. Następnie, w latach 1924–1926, studiował produkcję narzędzi i sprzętu do głębokiego wiercenia na głównych polach naftowych, najpierw w Australii i Nowej Gwinei, a następnie w Japonii i USA. Powrócił na Węgry w 1927 roku. Od tego czasu pracował w kraju, stosując to, czego doświadczył za granicą, a w 1932 roku stworzył warunki do produkcji narzędzi dla węgierskiego przemysłu głębokiego wiercenia i założył firmę Mazalán Pál Mélyfúrási Vállalata és Gépgyára, która w ciągu czterech lat mogła włączyć się do prac związanych z poszukiwaniem krajowych surowców i wody pitnej. Od 1938 roku był wykładowcą w katedrze „głębokich studni” na Wydziale Inżynierii i Architektury Politechniki Budapesztańskiej, na Wydziale Geologii, aż do swojej śmierci. W 1948 roku jego firma została znacjonalizowana i do 1949 roku pracował jako ekspert w firmie, która została przemianowana na Fabrykę Sprzętu Głębokiego Wiercenia. Latem 1949 roku dołączył do Instytutu Badawczego Górnictwa i pracował tam jako badacz aż do śmierci. ; ; Jego główne prace: ; Metody prawidłowej budowy głębokich studni wody pitnej i zadania z tym związane. Zaopatrzenie w wodę pitną na Węgrzech, 1940; Nowe wyniki osiągnięte metodami hydrauliki głębinowej, 1953; Studnie głębinowe (podręcznik), 1960.