Paweł Lichner

*  Modor, 13 grudnia 1816 – † Bratysława, 4 listopada 1884 /  filolog klasyczny, nauczyciel, członek korespondent Węgierskiej Akademii Nauk (1859). ; ; Ukończył liceum w swoim rodzinnym mieście, studiował filozofię w Papieskim Kolegium Ref. i teologię w Bratysławskim Liceum Ewangelickim. W czasie kandydowania do wiary zaczął zajmować się filologią klasyczną z zainteresowania prywatnego. W latach 1841–1842 studiował historię i filologię klasyczną na uniwersytetach w Lipsku i Getyndze. Po powrocie do domu, od 1843 roku nauczał języka greckiego w Bratysławskim Liceum, a w latach 1861–1868 był dyrektorem tej instytucji. Przyczynił się do opracowania programu nauczania dla szkół protestanckich. Na starość cierpiał na chorobę, która doprowadziła do jego przejścia na emeryturę jako nauczyciela w 1880 roku. Napisał pierwszą gramatykę grecką w języku węgierskim. Wraz z Endré Michnayem (Nagylévárd) opublikował Kodeks Praw Miasta Budy w języku węgierskim i niemieckim, ze wstępem i objaśnieniami, którego rękopis odkrył w bibliotece Wyższej Szkoły Realistycznej w Bratysławie. Napisał swoją pracę naukową pod tytułem Szenczi Molnár Węgierski językoznawca, która została ogłoszona 28 stycznia 1861 roku. ; ; Jego główne prace: ; Hellen nyelvtan elemei, 1842, ; Hellen ósákövény explatóró szotárár I-II., 1844, ; Buda városanák törénykönyve 1244–1421, 1845, ; Verzeichniss über den Bau der evang Johanna Pognera. kirche w Pressburgu 1636–1683 i Tagebuch von den Verfolgungen Johanna Liebergotta, 1861,; Micae historyco-chronologicae Johannis Burii, 1864.