Pamięć o mieszkańcach Kamócsy, którzy zostali deportowani na Węgry

Ta mała broszurka została stworzona, aby uczcić 63 rodziny, 195 osób urodzonych w naszej wsi, które zostały deportowane z Kamocsy na Węgry, głównie do wiosek komitatów Baranya i Somogy, zgodnie z tzw. umową o wymianie ludności, w latach 1947-48. Pamięci tych, którzy urodzili się w tej małej wiosce w Vágment, Mátyusföld, ale ludzkie okrucieństwo siłą wyrwało ich z objęć ich rodzinnej wsi i krewnych. ; Ich jedyną zbrodnią było to, że urodzili się Węgrami i nigdy się temu nie zaprzeczyli. Prawie trzy pokolenia, 70 lat minęło od tego czasu. Większość ofiar deportacji odeszła już na drodze wszystkich żyjących i czeka na swojego Chrystusa i zmartwychwstanie w cichym spokoju węgierskich cmentarzy, spoczywając pod obcymi grobami. Wielu z nich nie miało nawet okazji ponownie zobaczyć swojej rodzinnej wioski Kamocsa, stanąć przy grobach rodziców, współmałżonków, ukochanych dzieci, które miały reprezentować przyszłość, ani spocząć obok przodków na cmentarzu swojej rodzinnej wioski. ; ; „Ukradli grób mojego ojca, nie wolno mi tam iść; nie wolno mi zraszać grobów łzami. ; Mój grzech polega na tym, że jestem Węgrem, stworzonym przez dobrego Boga, ; na cmentarzu mojego domu, więc nie mam nic do roboty. ; Odpoczywaj, odpoczywaj, mój ojcze, pod grobem mojego domu; twój prześladowany syn powróci, być może jeszcze raz. ; Będzie kolejne spotkanie, być może niedługo; przyniosę różę na grób mojego ojca”. ; (nieznany autor) ; ; Poświęcone z szczerą miłością zmarłym potomkom. Kamocsa, 21 kwietnia 2018 r. László Gál z Kamocsa