Wspomnienia z kamieniołomu

Pográny są bogate w złoża mineralne. W przeszłości na wzgórzu Mál prowadzono znaczącą działalność górniczą i kamieniołomniczą, która trwa tu do dziś. Triasowy i jurajski wapień dostarczał przez dziesięciolecia doskonałego kamienia budowlanego. W okolicach Kolonu występują również marmury i wapienie marmurkowe, nadające się do wyrobu kamieni ozdobnych. O znaku granicznym Márványkő (Maruankeő) wspomina się już w 1626 roku. Z wapienia z Pográny wypalano również wapno (piec w tym regionie jest wzmiankowany już na początku XII wieku). Drobny szlachcic Imre Tarkó prowadził tu lokalny kamieniołom wapienia już w 1824 roku. Później w tym samym miejscu wapno wydobywali również Gusztáv Rogge, a następnie Samu Engel. Gusztáv Braun, który również pracował w Csitár, również wypalał wapno z Pográny. Według współczesnego „Nyitramegyei Szemle”, „wapno z Pográny znane jest z niezrównanego w dalekiej wsi, białego i tłustego”. Wypalanie wapna zakończyło się w 1938 roku, a lokalne kamieniołomy zostały znacjonalizowane w 1948 roku. Mniejszy kamieniołom był wykorzystywany przez lokalną spółdzielnię rolniczą od 1957 roku do własnych celów i na sprzedaż, ale obecnie nie jest już eksploatowany. W 1888 roku miejscowy inżynier Gusztáv Rogge odkrył złoże żelaza, na które otrzymał pozwolenie od instytutów górniczych na dalsze badania. Prasa tamtych czasów z entuzjazmem donosiła o tym zdarzeniu, co już wcześniej przewidywało kopalnie rud żelaza w Pográny. Rud żelaza (limonit) nadal występuje w środowisku wapiennym, ale jego wydobycie jest nieopłacalne. W wiosce nadal prowadzi się wydobycie, a znajduje się tu jedna z największych kruszarek w okolicy. Kamień jest kruszony i sortowany, a następnie wykorzystywany głównie do budowy domów i dróg. W kamieniołomie często otwierają się jaskinie, kamienne groty ozdobione stalaktytami i szczelinami, które nie są chronione. W kamieniołomach kolekcjonerzy znajdują również efektowne i rzadkie minerały (kalcyt, apatyt, lublini itp.). Niewielki fragment granicy wsi pokrywają cieńsze warstwy węgla brunatnego i lignitu z zagłębia węglowego Bélád, które zawiera ponad dziesięć milionów ton węgla.