Zamek Pálffy

Királyfa była niegdyś majątkiem królewskim i nosiła nazwę Villa Regia, a ówczesne dokumenty wspominają również o pięknym letnim pałacu żony króla Zygmunta, Marii. W 1397 roku znajdujemy ją jako Királyfalu, co dowodzi, że była to kiedyś wieś węgierska. W tym czasie jej panami byli szlachcice o imionach Mátyás i András, którym król Zygmunt odebrał ją, przekazując im inne majątki. W spisie ludności z 1553 roku siedem portów Serédy Gáspár jest tu opodatkowanych. W 1647 roku wieś była już majątkiem Pálffys i w tym czasie jest wymieniona pod nazwami Königseiden i Königsdorf. Na początku ubiegłego wieku hrabia Ferencz Pálffy miał tu słynny folwark, mleczarnię, serowarnię i ogród bażantów. Do dziś hrabia János Pálffy, starszy, nadal posiada tu większą posiadłość i zamek książęcy, zbudowany przez palatyna Jánosa Pálffy'ego w 1712 roku. Zamek ten jest pełen skarbów dobranych z niezwykłym artystycznym smakiem i kunsztem. Już na głównych schodach znajdują się cenne dzieła sztuki i obrazy. Wazon z marmuru kararyjskiego, stare japońskie naczynia i intarsjowane marmurowe stoły, wykwintne gobeliny, turecka flaga, turecki kucyk oraz olejne portrety polskiego króla Szaniszló Lesczinszky'ego i Karola VI. W korytarzu wiszą olejne portrety 28 członków rodu Pálffy, a wśród wielu innych obrazów olejnych znajduje się oryginalny portret Kupeczky'ego. Znajdują się tu również wykwintne szafki z japońskimi i innymi cennymi naczyniami, a także stare, cenne zegary. Gobeliny w tzw. pokoju pompejańskim są ręcznie malowane w stylu antycznym, a pokój umeblowany jest stylowymi, starymi meblami. Wewnątrz znajdują się dwie artystycznie zaprojektowane, naturalnej wielkości, leżące posągi kobiet, wyrzeźbione z marmuru kararyjskiego przez włoskiego rzeźbiarza Tantardiniego. Znajduje się tu marmurowy posąg cesarza Józefa i dwie naturalnej wielkości greckie wazy z kutego srebra. Sypialnia i toaleta hrabiego zawierają 84 stare, oryginalne obrazy i liczne stare posągi z brązu. W dużej sypialni znajduje się wspaniałe, rokokowe, gigantyczne łoże z czasów Napoleona I, a także wspaniała szafka na biżuterię inkrustowana szylkretem i masą perłową. Marmurowy kominek w tym pokoju jest posrebrzany i zdobiony. Znajduje się tu również wspaniały, piękny, stary stolik do czytania i dwa fotele, które Maria Teresa podarowała Palatynowi Miklósowi Pálffy'emu. Wreszcie, jest osiem starych, oryginalnych, cennych obrazów. Fortepian w tak zwanym pokoju muzycznym przykryty jest starym, wykwintnie wykonanym japońskim obrusem jedwabnym. Ściany tego pokoju są pełne oryginalnych, starych obrazów, a tutaj również znajduje się zegar ścienny w stylu empire, podarowany przez Napoleona I. W tzw. niebieskim salonie znajduje się niezwykle cenny stół, na którym znajduje się 11 antycznych kamei. Jest on osadzony w 219 diamentach o szlifie brylantowym. W tym pokoju wiszą piękne meble, a na ścianach wiszą obrazy starych mistrzów. W tzw. pokoju lustrzanym znajdują się rzadkie i cenne wazony, meble, zegary i obrazy. Letnia jadalnia jest ozdobiona weneckimi żyrandolami z lustrami i umeblowana czerwonymi aksamitnymi meblami. W tzw. Żółtym salonie uwagę ekspertów przyciągają cenne japońskie szafki i weneckie żyrandole, podczas gdy w tzw. pokoju Marii Teresy eksponowane są japońskie szafki i stojaki oraz dwa cenne zegary stojące. W tzw. zielonym salonie można zobaczyć piękne stare meble rokoko, a na ścianach wiszą stare, cenne obrazy. Pokój gościnny nr 10 jest umeblowany czerwonym brokatem i tymi samymi meblami. Pokój gościnny nr 11 ma niebieski gobelin, a tutaj 83 stare oryginalne staloryty na ścianach, a szafki skrywają cenne naczynia miśnieńskie. W sypialni należącej do tego pokoju wisi 41 starych rycin. Ściany pokoju gościnnego nr 12 pokryte są starymi, prasowanymi skórzanymi dywanami. Okna pokoju gościnnego nr 13 zdobią oryginalne brukselskie firanki, podobnie jak okna pokoju nr 14, gdzie uwagę przyciąga cenne weneckie lustro. Na małej klatce schodowej znajdują się liczne ryciny i obrazy. W gabinecie znajduje się wspaniały zegar z porcelanowymi kwiatami i stara, cenna szafa. W korytarzu kaplicy wyróżnia się kilka rzadkich i cennych starych szaf, mebli i cennych obrazów dawnych mistrzów. Ściany oratorium pokryte są czerwonymi jedwabnymi gobelinami i tutaj również znajdują się cenne stare święte obrazy. Ściany tak zwanego długiego korytarza wypełnione są obrazami znanych starych mistrzów, w tym Rubensa, Van Dyka, Wouwermanna, Guidó Reniego i innych. Korytarz zdobią wykwintne meble, japońskie zegary i rodzinne zdjęcia. Ściany dużej zimowej jadalni na parterze są inkrustowane majoliką. Znajdują się tu również naturalnej wielkości, kunsztowne marmurowe posągi na ruchomych cokołach, a także ogromne japońskie wazy cloisonné, największe, jakie kiedykolwiek przywieziono do Europy. W tak zwanej srebrnej komnacie znajdują się liczne i cenne dzieła złotnicze szlacheckiego hrabiego, które zdobył on z wielkim artystycznym gustem podczas podróży po świecie. Zamek posiada własną, bogato zdobioną kaplicę. Kolekcjoner sztuki János Ferenc Pálffy (1829–1908) był jednym z najbogatszych ludzi w Europie i rodzinie Pálffy. W testamencie przeznaczył część swojego niezmierzonego majątku na cele publiczne, ale spadkobiercy nie mogli uznać tego za właściwy krok, ponieważ kwestionując testament, wykorzystali wszystko, co mogli, dla własnej korzyści. Sytuację uratował fakt, że testator przekazał za życia do węgierskiej kolekcji publicznej prawie dwieście dzieł światowej klasy. 178 obrazów do Muzeum Sztuk Pięknych, głównie dzieła Rembrandta, Tycjana, Troyona, Gustave'a Courbeta, Gustave'a Courbeta, Meinderta Hobbemy, Giovanniego Antonia Boltraffia, Andrei del Sarto i Francesca Francii. Obraz Karla von Piloty'ego „Neron kontemplujący płonący Rzym” do Węgierskiego Muzeum Narodowego. Po II wojnie światowej materiał z podupadłego budynku (z wyjątkiem kaplicy tworzącej Zachodnie skrzydło zamku, które dziś pełni funkcję wiejskiego kościoła) zostało rozproszone przez miejscowych i okolicznych mieszkańców, którzy wykorzystywali je do własnych celów.