Zamek Koháry-Coburg w Szentantal

Barokowy budynek zamku o regularnym rzucie kwadratu, dużym wewnętrznym dziedzińcu (z ozdobną fontanną pośrodku), dwukondygnacyjny (ze względu na ukształtowanie terenu skrzydło zachodnie ma dwa piętra). Przed zamkiem stał mniejszy zamek obronny, o którym wspominano już w XV wieku. W drugiej połowie XVI wieku włoski architekt Giulio Ferrari przebudował go w twierdzę. Chronił on Selmecbányę przed atakiem Turków od południa. Z twierdzy zachował się bastion. József András Koháry zlecił Jánosowi Entzenhoferowi z Wiednia przebudowę starszego zamku w latach 1744–1750. Pochyły teren był niezwykle ryzykowny, a budowa ogromnego, czteroskrzydłowego budynku wymagała umiejętności architekta. Nawet dzisiejsi inżynierowie budowlani kręcą głowami nad trudnościami, jakie starzy mistrzowie murarscy rozwiązywali za pomocą jedynie kamienia, piasku, cegły, drewna i wapna. Zamek pierwotnie zbudowany w symbolice liczb kalendarzowych z czterema bramami (porami roku), 52 pomieszczeniami (tygodniami), 12 kominami (miesiącami), 365 oknami (dniami). Malowidła na fasadzie zamku namalował Schmidt Anton, który pracował w zamku od 1749 roku. Znajdują się tam trzy malowidła, jedno nad wejściem głównym i po jednym na fasadach dziedzińców. Nad tarczą zegara nad wejściem głównym widnieje Maryja z Jezusem na rękach wśród aniołów. Na podstawie tarczy zegara i chronostychonu na tympanonie fasady skrzydła północnego zwróconego w stronę dziedzińca, druga faza budowy w stylu barokowym zakończyła się datą 1750, wraz z zainstalowaniem zegara. Łacińska inskrypcja, poemat Istvána Koháryego II, ostrzega przed przemijaniem: „svnt vt ervnt horae passv, gressvqve carentes. vna tamen veniet qvae tibi dicet: abi”. (Zegary przychodzą i odchodzą nawet bez nóg, ale ostatni przyjdzie, mówiąc ci, że musisz odejść!) ; Druga fasada dziedzińca przedstawia Świętą Trójcę. ; Po wymarciu rodu Kohárych, książęca rodzina Coburgów nabyła zamek poprzez małżeństwo w 1826 roku. Ferdynand z Coburga został władcą Bułgarii w 1887 roku. Po I wojnie światowej musiał opuścić Bułgarię i zamieszkał tutaj, w Szentantal. Rodzina Coburgów została zmuszona do opuszczenia swojej posiadłości dopiero w 1944 roku. Być może dzięki temu przetrwały oryginalne tapety, obrazy znanych malarzy i historycznie unikatowa kolekcja mebli z całego świata. Korytarze zdobią tysiące starych grafik i trofeów, a całe dolne piętro zajmuje wystawa myśliwska. Zamek, otwarty dla zwiedzających w 1962 roku, szczyci się bogatą kolekcją sztuki XVIII-XIX wieku, a także wystawą poświęconą myślistwu, rybołówstwu i obróbce drewna. Posiada również kolekcję XIX-wiecznych dzieł sztuki, mebli i porcelany. Ozdobna fontanna i wejście zachowały się w oryginalnej formie. Zamek otacza rozległy, piękny park angielski, w którym co roku odbywają się narodowe dni łowieckie – Dni Świętego Huberta.