Pałac Csáky-Dessewffy
Budynek, konstrukcja
Pałac, położony w zachodniej ścianie Rynku Głównego, na północ od katedry św. Elżbiety, którą można uznać za jedno z arcydzieł węgierskiej architektury klasycystycznej, został wzniesiony w latach 1805-1807 na terenie powstałym z połączenia kilku średniowiecznych działek. Główna fasada zamkniętego szeregu, osiowo symetrycznego domu, ma 11 osi. Balkon pokoju państwowego na 1. piętrze, wsparty na 8 doryckich kamiennych kolumnach, został zbudowany przed jego centralną częścią, którą dodatkowo podkreśla niewielki występ. Tympanon wieńczący występ zdobi kamienny rzeźbiony herb rodu Csáky, przedstawiający krwawiącą, brodatą, wąsatą głowę tatarską odciętą pod szyją, z futrzaną czapką zwisającą do tyłu. Budynek ma dwie, mniej widoczne bramy, na skraju prawego i lewego skrzydła budynku. ; Budynek trafił w ręce hrabiów Dessewffy w połowie XIX wieku. Pałac ten był rezydencją cara Rosji Aleksandra I w 1821 roku, a w 1849 roku Wielkiego Księcia Konstantego, dowódcy rosyjskiej armii inwazyjnej, która przybyła, by stłumić węgierską wojnę o niepodległość. W 1918 roku mieścił się tu urząd komisarza rządowego, a w tym budynku podpisano protokół o przekazaniu miasta Czechosłowakom. Po Pierwszej Decyzji Wiedeńskiej, w jego pomieszczeniach na piętrze, aż do zakończenia wojny, działały węgierskie organizacje obywatelskie. Później przez długi czas pełnił funkcję galerii. Do 2006 roku mieścił się tu Sąd Konstytucyjny Słowacji.