Otto Cseti, Chrismar

* Buda, 1836 – † Lucsivna, 9 sierpnia 1906 / inżynier górnictwa, wykładowca akademicki; nauczyciel; ; Wcześnie osierocony. Aby kontynuować naukę, pracował jako robotnik fabryczny. W latach 1856–1858 studiował na Uniwersytecie Technicznym w Wiedniu, następnie w latach 1858–1862 był studentem Akademii Górniczej i Leśnej w Selmecbánya. Następnie rozpoczął pracę w służbie skarbowej: pracował w Govasdii, Kapnikbánya i Nagybánya. Od 1872 roku był asystentem nauczyciela w Akademii Górniczej i Leśnej w Selmecbánya, następnie nauczycielem nadzwyczajnym, a od 1878 roku nauczycielem etatowym. Od 1894 roku otrzymał tytuł głównego doradcy górniczego, a w 1902 roku przeszedł na emeryturę. W tym czasie przeniósł się do Budapesztu. W latach 1892–1894 był redaktorem czasopisma „Górnictwo i Hutnictwo”. Zaprojektował liczne instrumenty geodezyjne i górnicze (urządzenie do osiowania szybów typu Cséti, tachymetr, teodolit, stół pomiarowy itp.). Swoją pracą zawodową stworzył węgierskojęzyczną literaturę górniczą i geodezyjną. Pod koniec życia zachorował i w poszukiwaniu ratunku udał się do Lucsivnej w komitacie Szepes, gdzie zmarł. ; ; Jego główne prace: ; Geodezja leśna, 1888; O budowie dróg, mostów i kolei leśnych, 1889; Geodezja górnicza. Górna geodezja, 1894; Węgierski instrument do pomiaru grubości, 1895; Tereny kopalniane, 1904.