Ottmar Gergelyi

* Busóc, 28 września 1919 – † Nitra, 13 marca 1995 / archiwista, historyk krajoznawca ; ; Ukończył szkołę podstawową i średnią w Késmárku, a ostatecznie ukończył je w Bratysławie, dokąd przeniósł się po śmierci ojca (1938). Studiował historię i germanistykę na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Słowackiego w Bratysławie. W 1942 roku został bibliotekarzem seminarium archeologicznego. W 1944 roku został aresztowany za udział w Słowackim Powstaniu Narodowym, ale po przejściu frontu, w 1945 roku, został schwytany przez sowiecką tajną policję, NKWD. W 1948 roku powierzono mu uporządkowanie biblioteki rodziny Andrássy w Homonné, a w międzyczasie założył oddział powiatowy Archiwum Rolniczego. Od 1952 roku był kierownikiem filii Archiwum Rolniczego w Nitrze. W 1956 roku został pracownikiem Państwowego Archiwum w Nitrze i pracował tam do 1965 roku, kiedy to ze względów zdrowotnych został przeniesiony do Muzeum Rolniczego w Nitrze, gdzie pracował jako historyk aż do emerytury. W latach 1976-1983 wykładał historię instrumentów muzycznych jako wykładowca w Bratysławskiej Akademii Muzycznej. Jego prace zostały opublikowane w języku słowackim. ; ; Jego główne prace: ; Hornád v praveku so zvěstným zreteľom na územie ČSR (Hornád w prehistorii, ze szczególnym uwzględnieniem terytorium Czechosłowacji), 1949; Historické organy na Slovensku (Zabytkowe organy na Słowacji, współautor), 1982-1989.