Oscar Paulinyi

* Garamszeg, 28 grudnia 1899 – † Budapeszt, 1 maja 1982 / historyk, archiwista ; ; Jako członek Kolegium Eötvösa ukończył studia na Uniwersytecie Nauki i Technologii w Budapeszcie, uzyskując dyplom z historii i łaciny, a w 1922 roku obronił doktorat z historii kultury węgierskiej. Następnie spędził po jednym semestrze w Wiedniu i Berlinie. W Niemczech prowadził badania w Archiwum Fuggerów w Augsburgu. W latach 1923–1930 pracował jako podarchiwista w Węgierskim Archiwum Narodowym. W latach 1930–1946 był delegatem węgierskim przydzielonym do archiwów w Wiedniu, a w latach 1947–1949 prowadził tam badania pod auspicjami Radzieckiej Akademii Nauk. W latach 1949–1955 wykładał w Węgierskim Archiwum Narodowym, później został kierownikiem działu, a następnie referentem archiwów izbowych. W 1955 roku zorganizował czechosłowacką grupę badawczą nauk społecznych w ramach Węgierskiej Akademii Nauk, którą kierował do 1959 roku. W latach 1957–1970 był starszym pracownikiem naukowym w Instytucie Historii Węgierskiej Akademii Nauk. Zajmował się przede wszystkim późnośredniowieczną historią gospodarczą, historią górnictwa i historią monetarnictwa w tym okresie. Uważany był za jednego z najbardziej szanowanych badaczy wczesnonowożytnej historii górnictwa na Węgrzech i za granicą. Napisał rozdział zatytułowany Przemysł i handel w 2. tomie pięciotomowej Węgierskiej Historii Kultury pod redakcją Sándora Domanovszkyego (1939). ; ; Jego główne prace: ; Powstanie przemysłu saletry na Węgrzech, 1924, ; Prace o historii próby rekatolicyzacji wolnego miasta królewskiego Koszyce w latach 1603–1604, 1930; Produkcja złota na Węgrzech pod koniec XV wieku i w połowie XVI wieku, 1936; Początkowe formy przedsiębiorczości w górnictwie metali szlachetnych w okresie feudalnym, 1966; Ogólny rozwój naszej produkcji metali szlachetnych i gospodarki narodowej w epoce rodzącego się i rozwiniętego feudalizmu, 1977