Oszkár Merényi

* Tótsóvár, 28 czerwca 1895 – † Budapeszt, 19 marca 1981 / historyk literatury, prywatny nauczyciel uniwersytecki, badacz Berzsenyiego; ; Ukończył szkołę średnią w Preszowie, następnie od 1913 roku był studentem wydziału węgiersko-niemieckiego Uniwersytetu Pázmányego Pétera w Budapeszcie, a od 1918 roku nauczał w Körmöcbányi. Na początku 1919 roku wstąpił do gimnazjum w Kaposvárze i wstąpił do Partii Socjaldemokratycznej. Podczas Komuny 1919 roku organizował świąteczne kampanie dla dzieci i wygłaszał wykłady polityczne. Później został za to oskarżony i musiał opuścić szkołę. W latach 1920–1922 był nauczycielem w liceum w Nagykálló, a następnie od 1922 do 1941 roku uczył w miejskiej wyższej szkole handlowej w Kaposvár. W 1928 roku uzyskał tytuł doktora nauk humanistycznych na Uniwersytecie Elżbiety w Peczu, a w latach 1936–1941 był tam nauczycielem prywatnym. We wrześniu 1941 roku został przeniesiony do Wyższej Szkoły Handlowej w Nyíregyházie, a w latach 1946–1966 był dyrektorem Technicznej Szkoły Ekonomicznej. W międzyczasie, w 1942 roku, habilitował się jako nauczyciel prywatny na Uniwersytecie Istvána Tiszy w Debreczynie. Od 1966 roku prowadził znaczące badania nad Berzsenyi na zlecenie Komitetu Tekstologicznego Węgierskiej Akademii Nauk, kiedy to opublikowano jego streszczenie monografii Berzsenyi i przygotował do publikacji wydanie krytyczne wszystkich dzieł poety. Pisał także wiersze. ; ; Jego główne dzieła: ; Adalékok a magyar ekszadástörténethez a XIX. szazadban, 1937, ; Berzsenyi-tanulmányok, 1936,; Koźma Andor, 1941, ; György Bessenyei, 1943,; Nieznane i niepublikowane dokumenty Kölcseya, 1961,; Nowe badania Berzseny'ego, 1971.