Oskar Bethlen

* Bratysława, 13 września 1909 – † Budapeszt, 20 stycznia 1969 / dziennikarz, historyk ; ; Przybył do Budapesztu w młodym wieku i po ukończeniu szkoły średniej został elektrykiem. Był urzędnikiem komunistycznej organizacji młodzieżowej w Budapeszcie. Został skazany na karę więzienia, a następnie deportowany z powrotem do Budapesztu. Od 1936 roku był sekretarzem krajowym Słowacko-Węgierskiego Związku Młodzieży, od drugiej połowy 1936 roku był kolegą Dnia Węgierskiego, od 1937 roku był jego redaktorem naczelnym i zastępcą redaktora naczelnego. W 1939 roku został internowany i odwiedził obozy Dachau, Buchenwald i Auschwitz. Swoje przeżycia opisał w tomie Życie w krainie śmierci (1959). W latach 1946–1954 był kolegą Szabada Népa, a od 1956 roku pracownikiem Instytutu Historii Partii MSZMP. Po 1945 roku potępiał pozbawienie praw Węgrów w Czechosłowacji i był jednym z pierwszych, którzy zareagowali na dzieło Zoltána Fábry'ego „Oskarżeni mówią” (Szabad Nép, 9 lutego 1947). ; ; Prace: Kontrrewolucja na Węgrzech, Budapeszt 1956, 1958, Paryż, Madryt, Wiedeń. Polityka jedności Kominternu 1933–1937, Budapeszt 1968. ; ; Literatura: Zoltán Fábry: Stószi Mornings, Budapeszt–Bułgaria 1968, Henrik Vass: B. O., Tortury partyjne. Wyd. 1969, Rózsa Varga: Szukaj tego, co łączy..., Po.–Bp. 1971. ;

F. Z.

; &nbsp,