Wiążący

Historia: ; Nauka jego przygotowywania była przekazywana z matki na córkę, niektóre opowieści wywodzą jego pochodzenie z czasów podboju. Zgodnie z tym, nasi przodkowie z powodzeniem stosowali go w procesie leczenia pacjentów chorych na raka jako wyłączne pożywienie. Nie jest znana żadna specjalistyczna literatura. Pożywienie jest i pozostało w posiadaniu zwykłych ludzi do dziś. Jest ono również nazywane słodyczą biednych. Dla nich pożywienie reprezentowało również kompletność, ponieważ do jego przygotowania niezbędnych jest wszystkich pięć elementów: ; - ziemia, z której wyrosło ziarno, ; - woda, bez której nie byłoby zarodka ani pszenicy, ; - powietrze, bez którego pszenica kiełkuje, pleśnieje, a po upieczeniu wydostaje się z żywności przez włożoną trzcinę; - ogień, z mocą słońca i długim procesem pieczenia; - i czynnik ludzki, z nieustanną opieką i uwagą przez całe dnie. ; ; Na podstawie naszych winiarzy, którzy podróżują po świecie, oraz naszych własnych badań i wiedzy, tylko Węgrzy znają, spożywają i przygotowują jedzenie. W inny sposób niewytłumaczalny smutny fakt, że jest ono znane wśród Węgrów tylko w niektórych regionach i w coraz mniejszej liczbie miejsc, podczas gdy w innych miejscach, często bardzo blisko znanych obszarów, jest całkowicie nieznane. W wielu osadach tylko bardzo stara gospodyni domowa zna naukę jego przygotowywania. Według naszych badań, wraz z pojawieniem się nowego pokolenia, jedzenie w wielu miejscach całkowicie zniknęło ze świadomości społecznej mieszkańców osady. Aby temu przeciwdziałać, 10 lat temu w Kürtő w Górnych Węgrzech zainicjowano inicjatywę Kőtéskóstoló, która w ciągu 4-5 lat przekształciła się w festiwal. Można tu nie tylko skosztować potraw, ale także poznać zasady ich przygotowywania w praktyce. Profesjonalne wykłady i dodatkowe programy podnoszące świadomość pomagają ludziom na nowo docenić wartość jedzenia, promując w ten sposób jego przetrwanie w naszej węgierskiej społeczności. Z roku na rok rośnie liczba setek odwiedzających, którzy ostatnio próbowali potraw w kuchni swojej babci. Rośnie również zainteresowanie wspólną selekcją pszenicy, która odbywa się na kilka tygodni przed wydarzeniem. Istnieje inicjatywa sprzedaży kiełków pszenicy w postaci proszku, aby ułatwić przygotowanie potraw, ale ich konsystencja i smak nie dorównują oryginałowi. Doświadczonym gospodyniom domowym i prawdziwym miłośnikom kiełków nie przypadły do gustu kiełki zrobione ze sproszkowanych kiełków. ; ; Przygotowanie: ; Ziarna muszą być wybierane indywidualnie przed kiełkowaniem. Do kiełkowania nie można używać ziaren uszkodzonych, niezdrowych ani na wpół połamanych, ponieważ kiełki wokół nich ulegną pogorszeniu, zgniją, spleśnieją, a całość nabierze zepsutego smaku. Danie nie może być przygotowane według przepisu podanego w dokładnych jednostkach. Ilość wody potrzebnej do zmielenia kiełków zależy od jakości pszenicy i procesu kiełkowania. Każdy używa innej mąki według własnego gustu, aby uzyskać gładszą lub bardziej puszystą konsystencję owsianki. Niewielką ilość soku zawsze wlewa się na dno naczynia do pieczenia, ale czasami również na wierzch surowego ciasta. Jeśli nie wbijesz trzciny w ciasto przed pieczeniem, powietrze nie będzie mogło uciec, więc brzegi będą się gotować, czasami wyciekając z naczynia. ; Niektórzy kiełkują żyto w proporcji połowy lub mniejszej z pszenicą - chociaż ich czasy kiełkowania nie zawsze są takie same - aby uzyskać słodszy smak. Szczególną uwagę należy zwrócić na ostatnią fazę procesu kiełkowania, ponieważ jeśli końcówki kiełków zzielenieją, żyto będzie gorzkie. Gdy kiełkowanie osiągnie szczyt, należy je zmielić, ponieważ zielenienie rozpocznie się po 4-5 godzinach. Sok wyciśnięty z resztek korzeni można przechowywać wyłącznie w stanie zamrożonym. Upieczone żyto natomiast zachowa świeżość przez tygodnie.