Och, jaka błotnista, jaka wyboista jest ta droga

1. Ach, jak błotnista, jak wyboista jest ta droga, ; Na którą wyruszyło dziewięciu rycerzy. ; Dziewięciu rycerzy, dziewięć broni na ich ramionach, ; Skręcili na dziedziniec Pápainé. ; ; 2. – Niech Pápainé da wam dobry wieczór. ; – Niech Pan da wam szczęście, panowie rycerze. ; – Niech Pápainé nie życzy wam szczęścia, ; Nawet w nocy nóż przebija wasze serce. ; ; 3. – Moja miedziana córka jest starą kobietą w piwnicy, ; Przynieś pół szklanki wina do złotego pucharu, ; – Pápainé nie zasługuje na nasze wino, ; Tylko daj mi swoje życie. ; ; 4. Pápainé wybiegł z małego domku, ; Gwiaździsty wielki elf spojrzał w górę, ; – O mój Boże, chroń moje życie, ; Uwolnij moją duszę od złodziei! ; ; 5. Następnego dnia stangret pana Pápai, ; Otwierając wszystkie drzwi, ; zastał je otwarte, ; – O mój Boże, co się tu dzieje, ; Otwierając wszystkie drzwi, ; zastałem je otwarte. ; ; 6. Cmentarz w Szolnok jest teraz w żałobie, ; Zabierają tam Pápaina, żeby pochował, ; Zabrali go tam z jego dwiema córkami, ; I z jego żoną, która również była pijana.