Och, jak pięknie dzwonią dzwony.

1. Och, ależ one pięknie brzmią, ; Może dla mojej gołębicy. ; Teraz zabierają go na ślub, ; Nawet nie mogę się z nim pożegnać. ; ; 2. Żałuję, że go zabrałem, ; Dopóki nie dotrę do jego podwórza. ; Upadłbym mu na ramiona, ; Och, ależ bym gorzko płakał. ; ; 3. Ta matka może płakać, ; Której dwaj synowie są żołnierzami. ; Jeden jest artylerzystą, drugi kozą, ; Och, ależ gorzko ; ; 4. Ta matka może płakać, ; Której syn jest szewcem. ; On wie, gdzie upadnie, ; Wpadnie do miski z wiśniami.