Satala Ödön

* Görbeszeg, 5 lutego 1889 – † Budapeszt, 27 czerwca 1958 / botanik, tester nasion, lichenolog ; ; Ukończył naukę w szkole średniej częściowo w Ungvárot i częściowo w Munkács. Studiował historię naturalną na Wydziale Nauk Humanistycznych Uniwersytetu w Budapeszcie. Od 1913 był adiunktem w Katedrze Botaniki pod kierunkiem Sándora Mágócsy-Dietza, a w 1916 roku uzyskał doktorat na podstawie rozprawy Dane dotyczące flory porostów okręgu Ung. Pracował w Instytucie Testowania Nasion od 1914 do 1919 roku. Został zwolniony z pracy w 1921 roku z powodu roli, jaką pełnił w Republice Radzieckiej. Pracował dla różnych firm handlowych i wrócił do instytutu dopiero w 1927 roku. W 1945 roku został dyrektorem instytutu. Od 1952 roku aż do śmierci pracował w kolekcji botanicznej MNM, a także wykładał na uniwersytecie. Znaczną część swojego życia spędził na służbie testowania nasion, w czym był międzynarodowo uznanym autorytetem. Oprócz testowania nasion, wykonał ważną pracę w dziedzinie przetwarzania flory porostów Węgier i Bałkanów. Uczestniczył na własny koszt wraz z Sándorem Jávorką (Hegybánya) w wyprawach botanicznych Węgierskiej Akademii Nauk do Hercegowiny w 1918 roku, do Bułgarii w 1929 roku i do Grecji w 1932 roku. Odbył podróże kolekcjonerskie i studyjne do Bułgarii w 1954 roku i do Albanii w 1956 roku z ramienia Węgierskiej Akademii Nauk. Opisał około stu nowych gatunków porostów. Oprócz kolekcji porostów MNM, opracował również zbiory kilku zagranicznych muzeów. ; ; Jego główne prace: ; Lichenes Hungariae (Folia Cryptogamica), 1927 i 1930, ; Definitywny podręcznik porostów Węgier (rękopis).