Jonas Ödön K.

* Koszyce, 10 grudnia 1851 – † Budapeszt, 10 maja 1933 / inżynier, nauczyciel na Politechnice; ; Jego ojciec, Alajos Jónás, był potomkiem rumuńskiej rodziny z Wielkich Równin i był naczelnym leśniczym miasta Koszyce, ale zmarł wcześnie, więc chłopiec ukończył naukę z pomocą swojego ojczyma, barona Józsefa Königa z Kronburga: szkołę podstawową i gimnazjum w Koszycach, następnie w Peszcie, a na końcu w Królewskiej Wyższej Szkole Realnej w Budzie. Otrzymał dyplom Politechniki Budapesztańskiej w 1872 roku. Od 1872 roku był tam asystentem nauczyciela. W 1873 roku był inżynierem Kolei Wiejskiej Cisy. Aby poszerzyć swoją wiedzę ogólną, w 1875 roku zapisał się na Wydział Prawa i Nauk Politycznych Uniwersytetu Nauki i Techniki w Budapeszcie, a w 1877 roku zdał egzamin na nauczyciela szkoły średniej. Oprócz pracy jako wykładowca uniwersytecki, przez pięć lat uczył matematyki i geometrii graficznej w VIII Dzielnicowej Szkole Realnej w Budapeszcie. Od 1883 roku był publicznym nauczycielem mechaniki ogólnej i budowy maszyn, a w latach 1905–1907 rektorem Politechniki. Jego artykuły na temat budowy maszyn były publikowane głównie w „Economic Engineer”. Jako członek kilku rad i organów technicznych i ekonomicznych aktywnie uczestniczył w zarządzaniu sprawami przemysłowymi, a od 1881 roku jako poseł z okręgu Vissó w komitacie Máramaros brał również udział w życiu politycznym. Publikował również artykuły edukacyjne w stołecznych dziennikach. ; ; Główne dzieło: ; Mechanika opisowa, 1888.