Kismargita nie jest daleko

1. To niedaleko, Kismargita, ; Wokół Cisy płynie rzeka. ; Na środku jest zajazd Koponyai, ; Tam dwóch urwisów dobrze się bawi. ; ; 2. – Dobry wieczór, dobry wieczór, pani od szynkarzy, ; Gdzie jest ten piękny, dziki źrebak? ; Jego właściciel pije dobre wino, ; Dopiero co przybył, nie minęło pół godziny. ; ; 3. – Wyprowadź jego właściciela, ; Nie będziemy mieli nic przeciwko temu, żeby się poddał, ; Nie idę, jeszcze się nie poddam, ; Jeśli chcesz, pozwól mu jeździć na moim koniu. ; ; 4. Nie żal mi mojego konia aż tak bardzo, ; Żal mi tylko potu od siodła, ; Moim potem od siodła jest rymarz, ; Tam leży kilka tysięcy forintów. ; ; 5. Dałem sto forintów za gniadego konia, ; Kolejna setka za odpowiednią spinkę do włosów, ; Jedna trzecia za piękną brązowowłosą dziewczynę, ; Kogo bym nie dał za świat? ; Co bym zrobił ze światem?         - do melodii z wiersza 3 ; Ale przespałbym się z brązowowłosą dziewczyną.   - do melodii z wiersza 4