Neogotycki zamek Esterházy w Galáncie

Rodzina Esterházych wzniosła w mieście kilka budynków. Do najważniejszych należy neogotycki zamek, który pierwotnie był renesansową budowlą obronną z 1633 roku. Zamek został zbudowany w 1633 roku przez Dániela i Pála Esterházych w okresie pierwszego silnego wzrostu potęgi i dobrobytu rodziny. Następny członek rodziny, Imre, który był biskupem Nitry, zlecił przebudowę budynku w stylu barokowym w 1736 roku. Marmurowe kominki na pierwszym piętrze przetrwały z tej przebudowy. Obecny neogotycko-tudorowski styl zamek uzyskał podczas przebudowy zakończonej w 1861 roku, związanej z Józsefem Esterházym. Imponujący budynek jest obecnie w stanie ruiny, ale w ostatnich latach park i północne skrzydło budynku zostały odnowione. Zamek jest własnością gminy. Zamek otoczony jest naturalnym parkiem krajobrazowym, którego skala kontrastuje z bogatą dekoracją fasad budynku. Zamek jest monumentalną budowlą zbudowaną na planie litery U. Skrzydła boczne otaczają dziedziniec. Część centralna jest dwukondygnacyjna, boczne budynki gospodarcze są parterowe, znajdują się one w miejscu pierwotnego renesansowego wzmocnienia. W centralnej części głównego budynku znajdują się reprezentacyjne schody, które prowadzą do sal ceremonialnych na pierwszym piętrze. Cokoły są bogato artykułowane w stylu angielskiego gotyku. We wnętrzu sztuczne tynkowe sklepienia również naśladują styl gotycki. József Sisa pisze o budynku w następujący sposób: ... Przebudowa miała miejsce około 1860 roku, a jej plany wykonał Antal Weber. Odnowiony zamek Galanta wykazuje wiele podobieństw do innego zamku Webera zbudowanego w tym samym czasie, Vörösvári, zwłaszcza widoczna wieża umieszczona na narożniku, która zwęża się w górnej części, chociaż style obu budynków różnią się, ponieważ jeden jest gotycki, a drugi półkolisty. Długie, jednokondygnacyjne skrzydło główne flankowane jest narożną wieżą o ostrym kącie. Wieża po prawej wznosi się niemal złowieszczo na wysokość trzech kondygnacji, a jej najwyższy poziom wzbogaca ostrołukowa loggia, rząd arkad, narożne filary ze strzelnicami i taras widokowy. Środek fasady głównej przedzielają trzy podobnie zaprojektowane szczyty. Bogata architektura i ornamentyka wieży oraz ryzalitów nadają budynkowi niemal orientalny charakter. W przeciwieństwie do ostrołukowych otworów parteru i wieży, otwory na piętrze mają proste zakończenia i gzymsy łukowe, prawdopodobnie pochodzące z wcześniejszego okresu budowy zamku. Tylna fasada budynku, zaprojektowana podobnie do głównej, również została wzbogacona w latach 60. XIX wieku o podjazd dla powozów z łukiem osła. Poniżej znajdują się schody, w gotyckim, żebrowanym pomieszczeniu, którego trzy ramiona zdobi bogato zdobiona, gotycka, żeliwna krata. Ważniejsze pomieszczenia przykryte są neogotyckimi i neorenesansowymi sklepieniami stiukowymi. Oprócz głównych schodów, na obu końcach skrzydła znajdują się kolejne schody boczne prowadzące na piętro, a wieża ma własne spiralne schody. Zamek stoi na wsi, ale od głównej ulicy oddziela go ogród frontowy. Dwa parterowe skrzydła boczne, dawne zabudowania gospodarcze, są połączone z głównym skrzydłem od tyłu, otaczając przestronny ogród tylny. Ogród ten został oddzielony od świata zewnętrznego gotyckim żeliwnym ogrodzeniem i słupem ze strzelnicą, a na przełomie wieków wewnątrz umieszczono okrągły, wypukły klomb i posąg.